Slow

Στη Χαλκιδική παρέα με τον Ουμπέρτο Έκο

Η ευτυχία να νιώθεις τζίτζικας το καλοκαίρι, με τον Ουμπέρτο Έκο να φλερτάρει ανενδοίαστα και να λέει ανέκδοτα που «έφερναν» σε χοντράδες...

 
kwstantinidhs

Ουμπέρτο Έκο, Γιώργος Κωνσταντινίδης, Σιθωνία, πριν είκοσι έτη…

Σιθωνία Χαλκιδικής, καλοκαίρι, καμιά εικοσαριά χρόνια πριν. Από τη Βουρβουρού περάσαμε απέναντι στο νησάκι. Στο μικρό μώλο υψωνόταν περήφανη η σημαία των Ναβάχος. Την έπαρση είχε κάνει πουρνό-πουρνό ο Γιάννης Μπουτάρης. Μας υποδέχτηκε με πονηρό χαμόγελο και πειρατικό σκουλαρίκι. Η βάρκα ξανάφυγε, για να παραλάβει προμήθειες συνοικιακού mini market. Τραβολογήσαμε για το σπίτι. Ένα ασβεστωμένο «φρατζολάκι» μέσα στα δέντρα όλο κι όλο, με μια τεράστια κρεβατίνα μπροστά που σκίαζε τρυφερά την υπαίθρια κουζίνα και μια στρωματσάδα για τουλάχιστον έξι νοματαίους. Από κει κουτρουβαλούσες καμιά τριανταριά σκαλιά για να βρεθείς στο πιο ειδυλλιακό αμμουδάκι του κόσμου, αγκαλιασμένο από λεία βράχια. Πλατσούρισμα και λιάσιμο όλη μέρα. Κατά το μεσημεράκι, όσοι απ’ την παρέα έπασχαν από το σύνδρομο της νοσοκόμας, βούταγαν με τα βατραχοπέδιλα για να ξυπνήσουν από τη νάρκη του τον απαλό βυθό. Γέμιζαν δυο κουβάδες γυαλιστερές και τις έφερναν στο σανιδένιο τραπέζι. Μαζευόμασταν ολόγυρα χαρούμενοι σαν γρύλοι κι άρχιζε το τσιμπούσι. Με ένα λεμόνι, ένα μαχαίρι κι ένα ποτήρι ο καθένας.

Με το σούρουπο, σερνάμενοι, απλωνόμασταν στην ταράτσα. Μερικοί ακόμα με τα μαγιό, κάποιοι όπως τους γέννησε η μάνα τους. Διάβαζαν, ονειροπολούσαν, λαγοκοιμόντουσαν…

Τότε γνώρισα τον Ουμπέρτο Έκο. Έκανε μια στάση προτού τραβήξει για τον Άθω. Ήταν περίεργο. Είτε με το μαγιό τον έβλεπες είτε με κοστούμι και γραβάτα, σου έκανε ακριβώς την ίδια εντύπωση. Δίπλα στην αυστηρή Γερμανίδα σύζυγο, θαρρούσες πως είχαν απιθώσει μπροστά σου μια παλάντζα. Εκείνος φλέρταρε χαρούμενα κι ανενδοίαστα, η γυναίκα του αδιαφορούσε εξίσου ανενδοίαστα. Απολάμβανε αυτάρεσκα την αφηγηματική του δεινότητα σχεδόν το ίδιο με το τσιπουράκι του. Του άρεσε να κολυμπάει μόνος, το ηλιοβασίλεμα, και να λέει ανέκδοτα σε τρεις γλώσσες. Που «έφερναν» σε χοντράδες. Αλλά σε πρώτο επίπεδο: «Ο υπαλληλάκος που γνωρίζει μια νεράιδα, τολμάει να την καλέσει σε δείπνο, ω της έκπληξης, εκείνη δέχεται, κλείνει όλο το εστιατόριο και φέρνει ορχήστρα με βιολιά. Ο σερβιτόρος τους ρωτάει τι θα πιούνε, το κατάστημα διαθέτει σαμπάνια και μπίρα. Εκείνη, μέσα στη λευκή τουαλέτα της, θέλει σαμπάνια. Τη ρωτάει γιατί. Ω, εξηγεί, όταν πίνω σαμπάνια πετάω στα ουράνια κι έρχεται ο πρίγκιπας καβάλα στο άσπρο άλογο και με ταξιδεύει στα σύννεφα κ.λπ., κ.λπ. “Ενώ η μπίρα;”, της κάνει εκείνος “Ενώ η μπίρα με κάνει και κλάνω”». Κι αυτό να μπορεί να το διηγείται επί ώρες.

Με το σούρουπο, σερνάμενοι, απλωνόμασταν στην ταράτσα. Μερικοί είχαν ρίξει ένα τζην κι ένα πουλόβερ πάνω τους, άλλοι ήταν ακόμα με τα μαγιό, κάποιοι όπως τους γέννησε η μάνα τους. Διάβαζαν, ονειροπολούσαν, λαγοκοιμόντουσαν… Παρακεί, τα πηγαδάκια έπιαναν το κουβεντολόι: πλάκες, χάχανα, σιχτίρια. Μια στο τόσο, κάποια που είχε μπαϊλντίσει με όλο αυτό το χύμα έσκαγε μούρη με ξώπλατη σατινένια τουαλέτα και ψηλοτάκουνα, και το σκηνικό γινόταν Richard Avedon. Μες στο χαμόγελο καλοδεχόταν κορταρίσματα και γιούχα. Αρχίζαμε να πεινάμε σαν λύκοι. Κάποιοι αναλάμβαναν να φτιάξουν ένα καζάνι μακαρόνια για το στρατώνα. Το ηλεκτρικό κοβόταν. Τρώγαμε υπό το φως της λάμπας πετρελαίου.

Στην επιστροφή, πάνω στη βάρκα, ήταν σαν να διαβαίναμε τον Αχέροντα.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή του μήνα

Στο βιβλίο «Γυρίστε τον γαλαξία με ωτοστόπ» ο Douglas Adams είχε γράψει ότι το νούμερο 42 είναι η μεγάλη απάντηση στο απόλυτο ερώτημα της ζωής, του σύμπαντος και των πάντων. Από τότε έχουν περάσει 40 χρόνια και όπως φαίνεται η θεωρία του επιβεβαιώνεται. Εσύ το ήξερες ότι το αίμα των δωρητών έχει διάρκεια ζωής 42 ημερών; Αν όχι, δες αυτή την υπέροχη διαφήμιση του Ερυθρού Σταυρού της Αυστραλίας και θα μάθεις ότι το νούμερο 42 είναι η μεγάλη απάντηση στο απόλυτο ερώτημα της ζωής - της ζωής κάποιων συνανθρώπων μας.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Σύμφωνα με τους μελλοντολόγους, ως το 2050 η ανθρώπινη συνείδηση θα μπορεί να υπάρξει στο διηνεκές σε κόσμους που οι ίδιοι θα έχουμε δημιουργήσει από τη στιγμή που καταφέρουμε να τηλεφορτώσουμε τον εγκέφαλό μας σε υπολογιστές.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Γιατί αποφάσισε να πάρει τους δρόμους; Ποιο είναι το ωραιότερο σημείο που έχει τρέξει; Τι τον ανεβάζει και τι τον ρίχνει; Ένα στέλεχος ιδιωτικής εταιρίας μας αποκαλύπτει όσα του έμαθε ο δρόμος.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Τον Φεβρουάριο του 2018, ο Βασίλης Βλαχογιάννης έκανε πραγματικότητα ένα μεγάλο του όνειρο, καθώς με τη συμμετοχή του στο Μαραθώνιο του Τόκιο κατάφερε να τερματίσει στους 6 Major Marathons. Ο ένας από τους 5 Έλληνες που τα έχουν καταφέρει. Διαβάστε αυτό το ταξίδι δύναμης, αντοχής και προσήλωσης, όπως το περιγράφει ο ίδιος στο Andro.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro