Slow

Στη Χαλκιδική παρέα με τον Ουμπέρτο Έκο

Η ευτυχία να νιώθεις τζίτζικας το καλοκαίρι, με τον Ουμπέρτο Έκο να φλερτάρει ανενδοίαστα και να λέει ανέκδοτα που «έφερναν» σε χοντράδες...

 
kwstantinidhs

Ουμπέρτο Έκο, Γιώργος Κωνσταντινίδης, Σιθωνία, πριν είκοσι έτη…

Σιθωνία Χαλκιδικής, καλοκαίρι, καμιά εικοσαριά χρόνια πριν. Από τη Βουρβουρού περάσαμε απέναντι στο νησάκι. Στο μικρό μώλο υψωνόταν περήφανη η σημαία των Ναβάχος. Την έπαρση είχε κάνει πουρνό-πουρνό ο Γιάννης Μπουτάρης. Μας υποδέχτηκε με πονηρό χαμόγελο και πειρατικό σκουλαρίκι. Η βάρκα ξανάφυγε, για να παραλάβει προμήθειες συνοικιακού mini market. Τραβολογήσαμε για το σπίτι. Ένα ασβεστωμένο «φρατζολάκι» μέσα στα δέντρα όλο κι όλο, με μια τεράστια κρεβατίνα μπροστά που σκίαζε τρυφερά την υπαίθρια κουζίνα και μια στρωματσάδα για τουλάχιστον έξι νοματαίους. Από κει κουτρουβαλούσες καμιά τριανταριά σκαλιά για να βρεθείς στο πιο ειδυλλιακό αμμουδάκι του κόσμου, αγκαλιασμένο από λεία βράχια. Πλατσούρισμα και λιάσιμο όλη μέρα. Κατά το μεσημεράκι, όσοι απ’ την παρέα έπασχαν από το σύνδρομο της νοσοκόμας, βούταγαν με τα βατραχοπέδιλα για να ξυπνήσουν από τη νάρκη του τον απαλό βυθό. Γέμιζαν δυο κουβάδες γυαλιστερές και τις έφερναν στο σανιδένιο τραπέζι. Μαζευόμασταν ολόγυρα χαρούμενοι σαν γρύλοι κι άρχιζε το τσιμπούσι. Με ένα λεμόνι, ένα μαχαίρι κι ένα ποτήρι ο καθένας.

Με το σούρουπο, σερνάμενοι, απλωνόμασταν στην ταράτσα. Μερικοί ακόμα με τα μαγιό, κάποιοι όπως τους γέννησε η μάνα τους. Διάβαζαν, ονειροπολούσαν, λαγοκοιμόντουσαν…

Τότε γνώρισα τον Ουμπέρτο Έκο. Έκανε μια στάση προτού τραβήξει για τον Άθω. Ήταν περίεργο. Είτε με το μαγιό τον έβλεπες είτε με κοστούμι και γραβάτα, σου έκανε ακριβώς την ίδια εντύπωση. Δίπλα στην αυστηρή Γερμανίδα σύζυγο, θαρρούσες πως είχαν απιθώσει μπροστά σου μια παλάντζα. Εκείνος φλέρταρε χαρούμενα κι ανενδοίαστα, η γυναίκα του αδιαφορούσε εξίσου ανενδοίαστα. Απολάμβανε αυτάρεσκα την αφηγηματική του δεινότητα σχεδόν το ίδιο με το τσιπουράκι του. Του άρεσε να κολυμπάει μόνος, το ηλιοβασίλεμα, και να λέει ανέκδοτα σε τρεις γλώσσες. Που «έφερναν» σε χοντράδες. Αλλά σε πρώτο επίπεδο: «Ο υπαλληλάκος που γνωρίζει μια νεράιδα, τολμάει να την καλέσει σε δείπνο, ω της έκπληξης, εκείνη δέχεται, κλείνει όλο το εστιατόριο και φέρνει ορχήστρα με βιολιά. Ο σερβιτόρος τους ρωτάει τι θα πιούνε, το κατάστημα διαθέτει σαμπάνια και μπίρα. Εκείνη, μέσα στη λευκή τουαλέτα της, θέλει σαμπάνια. Τη ρωτάει γιατί. Ω, εξηγεί, όταν πίνω σαμπάνια πετάω στα ουράνια κι έρχεται ο πρίγκιπας καβάλα στο άσπρο άλογο και με ταξιδεύει στα σύννεφα κ.λπ., κ.λπ. “Ενώ η μπίρα;”, της κάνει εκείνος “Ενώ η μπίρα με κάνει και κλάνω”». Κι αυτό να μπορεί να το διηγείται επί ώρες.

Με το σούρουπο, σερνάμενοι, απλωνόμασταν στην ταράτσα. Μερικοί είχαν ρίξει ένα τζην κι ένα πουλόβερ πάνω τους, άλλοι ήταν ακόμα με τα μαγιό, κάποιοι όπως τους γέννησε η μάνα τους. Διάβαζαν, ονειροπολούσαν, λαγοκοιμόντουσαν… Παρακεί, τα πηγαδάκια έπιαναν το κουβεντολόι: πλάκες, χάχανα, σιχτίρια. Μια στο τόσο, κάποια που είχε μπαϊλντίσει με όλο αυτό το χύμα έσκαγε μούρη με ξώπλατη σατινένια τουαλέτα και ψηλοτάκουνα, και το σκηνικό γινόταν Richard Avedon. Μες στο χαμόγελο καλοδεχόταν κορταρίσματα και γιούχα. Αρχίζαμε να πεινάμε σαν λύκοι. Κάποιοι αναλάμβαναν να φτιάξουν ένα καζάνι μακαρόνια για το στρατώνα. Το ηλεκτρικό κοβόταν. Τρώγαμε υπό το φως της λάμπας πετρελαίου.

Στην επιστροφή, πάνω στη βάρκα, ήταν σαν να διαβαίναμε τον Αχέροντα.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή του μήνα

Ο "survivor" του τζετ-σετ Μηνάς Γκούμας θυμάται Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιές στο χιονισμένο Ελβετικό θέρετρο που τις δεκαετίες του '50 και του '60 θύμιζε ελληνικό χωριό. Με τους ισχυρούς του χρήματος, τις διεθνείς διασημότητες και το... διαμάντι της Λιζ Τέηλορ.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Ο γιατρός, υπερμαραθωνοδρόμος και λάτρης της ταξιδιωτικής περιπέτειας Αργύρης Παπαθανασόπουλος συναντά, τρίβοντας τα μάτια του -από έκπληξη και από τα τοξικά αέρια του ηφαιστείου Ίτζεν- ένα είδος σύγχρονου Σίσυφου στη μακρινή Ινδονησία. Που βγάζει πικρό ψωμί, δουλεύοντας στα όρια της εξάντλησης και ζώντας καθημερινά με τον κίνδυνο ενός ξαφνικού θανάτου.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Ο συνεργάτης του Andro, λίγες ημέρες πριν τα Χριστούγεννα, βρέθηκε στο Λονδίνο και «εξερεύνησε» σπιθαμή προς σπιθαμή το Μπρίξτον - την περιοχή που το '81 τα έβαλε με την αγγλική κυβέρνηση, το 2013 γιόρτασε τον θάνατο της Margaret Thatcher και πριν 2 χρόνια έκλαψε με τη «φυγή» του David Bowie. Την περιοχή που σήμερα θεωρείται το next big thing του Λονδίνου.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Ο 56χρονος μπορεί να θεωρείται ένας από τους κορυφαίους ηθοποιός και να έχει φτάσει στην κορυφή του Hollywood, αλλά δεν ξεχνάει τους φίλους του και ιδιαίτερα αυτούς που τον βοήθησαν στο ξεκίνημα. Μια απίστευτη ιστορία.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro