Μινώταυρος ή Αστερίων;

    Ο μύθος του Μινώταυρου είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση του πόσο καταχωρούμε μέσα μας μια ιστορία με μια μόνο εκδοχή (εν προκειμένω την κακή). Μήπως θα έπρεπε να σκεφτόμαστε με πιο ανοιχτό μυαλό; Γράφει ο Βασίλης Γούσιας.

     

    Πόσο αντιλαμβανόμαστε την ουσία του μύθου που αφορά τον Μινώταυρο; («Tempera Minotaur», έργο του Πάμπλο Πικάσο/ icollector.com).

    Θα μπορούσε να είναι χριστουγεννιάτικη αυτή η ιστορία, μόνο που διαδραματίζεται χιλιάδες χρόνια προ Χριστού. Την είχαμε διδαχτεί νωρίς, στην Γ’ δημοτικού, μόνο που ίσως τη διδαχτήκαμε λάθος ή ίσως απλώς τη θυμόμαστε λάθος.

    Για να δούμε, τι θυμόμαστε από την Ιστορία της Γ’ Δημοτικού για τον Μινώταυρο; Ήταν ένα τέρας, μισός άνθρωπος, μισός ταύρος, που ζούσε στο λαβύρινθο και κάθε χρόνο ο Μίνωας, ο κακός βασιλιάς της Κρήτης, του έριχνε να φάει 7 νέους κι 7 νέες από την Αθήνα. Αλλά ήρθε ο Θησέας, το όμορφο βασιλόπουλο της Αθήνας, που με τη βοήθεια της Αριάδνης, της όμορφης βασιλοπούλας της Κρήτης, σκότωσε το τέρας κι απάλλαξε την Αθήνα από τον βαρύ φόρο των 14 νέων που κάθε χρόνο πλήρωνε στο Μίνωα. Ο ωραίος κι η ωραία, που φυσικά εκπροσωπούν το καλό, σκοτώνουν τον άσχημο και παραμορφωμένο, που είναι βεβαίως κακός.

    Σωστά; Ναι μεν, αλλά αυτή είναι η ιστορία από ένα σημείο και κάτω. Μπορείτε να κατεβάσετε όλο το βιβλίο Ιστορίας Γ’ Δημοτικού από την επίσημη ιστοσελίδα, εδώ.

    Αντιγράφω από την σελίδα 45 του σχολικού βιβλίου: «Οι Αθηναίοι γιόρταζαν για να τιμήσουν την Αθηνά κι έκαναν αγώνες. Στους αγώνες πήρε μέρος κι ο γιος του Μίνωα, του βασιλιά της Κρήτης. Νίκησε σ’ όλα τ’ αγωνίσματα και γι’ αυτό κάποιοι Αθηναίοι από τη ζήλια τους τον σκότωσαν. Ο Μίνωας ήρθε με πολλά καράβια και πολιόρκησε την Αθήνα. Νίκησε τους Αθηναίους και τους ανάγκασε να του πληρώνουν φόρο. Κάθε χρόνο έπρεπε να του στέλνουν επτά νέες κι επτά νέους για να τους τρώει ο Μινώταυρος.»

    Ω! H ιστορία μας τώρα, όταν τη λέμε από την αρχή, παίρνει άλλη τροπή. Μα έχει κι άλλη ανατροπή. Μινώταυρος, ξέρετε, δεν ήταν όνομα, προσωνύμιο ήταν, ο ταύρος του Μίνωα δηλαδή. Βεβαίως είχε όνομα, μόνο που κανείς δεν τον φώναζε με αυτό. Αστερίων λεγόταν, και ήταν γιος της Πασιφάης, υβρίδιο δικό της μ’ έναν όμορφο λευκό ταύρο που είχε στείλει ο Ποσειδώνας. Και λεγόταν Αστερίων επειδή το σώμα του ήταν γεμάτο με όμορφα αστέρια. Μόνο που κανείς δεν τα πρόσεχε. Όλοι έβλεπαν σ’ αυτόν απλώς ένα τέρας, τον Μινώταυρο.

    Έτσι κάθισα απόψε κι έγραψα αυτό το άρθρο. Για κάθε ιστορία που άλλαξε το νόημά της επειδή δεν ειπώθηκε από την αρχή. Και για κάθε Αστερίωνα που κανείς δεν είδε τα όμορφα αστέρια επάνω του. Θα μπορούσε να είναι χριστουγεννιάτικη, αφού σκοπός κάθε χριστουγεννιάτικης ιστορίας είναι να μας κάνει να σκεφτούμε πώς θα γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Μόνο που, όπως σας είπα, εκτυλίσσεται πολύ πίσω στο χρόνο, προ Χριστού.

    H Lamborghini «Αsterion» (squir.com).

    Υγ. Πραγματικά, δεν ξέρω αν πρέπει να το αναφέρω ή όχι, μοιάζει άσχετο εκ πρώτης όψεως. Καθώς λοιπόν έγραφα αυτό το άρθρο, θυμήθηκα ένα βράδυ, χρόνια πίσω, ήμουν νεαρούλης δοκιμαστής αυτοκινήτων και περιμέναμε ένα υπεραυτοκίνητο στο λιμάνι της Πάτρας με τον αγαπημένο Γιώργο Λυμπεράκη, ντίλερ μεταξύ άλλων της Lamborghini.

    Καθώς περιμέναμε, του είπα την ιστορία του Αστερίωνα. Η Lamborghini, ξέρετε, στα μοντέλα της δίνει ονόματα ξακουστών ταύρων, αφού ταύρο έχει στο σήμα της και Ταύρος ήταν το ζώδιο του Φερούτσιο Λαμποργκίνι. Χρόνια αργότερα από εκείνη τη βραδιά, η πρώτη υβριδική Lamborghini ονομάστηκε Asterion. Ποιος ξέρει πώς έφτασε η ιστορία του Αστερίωνα στο εργοστάσιο; Ίσως μέσα από κείνη τη συζήτηση, εκείνο το βράδυ ή απλή σύμπτωση;

    Πάντως, δείτε κι άλλες συμπτώσεις που συνειδητοποίησα απόψε: Η επιχείρηση του αγαπημένου Γιώργου ονομάζεται Trident Cars, τρίαινα, όπως η τρίαινα του Ποσειδώνα. Και το πλοίο που μας έφερε το υπεραυτοκίνητο εκείνο το βράδυ από την Ιταλία στην Πάτρα λεγόταν Πασιφάη. Μη με ρωτάτε τι σημαίνουν αυτές οι συμπτώσεις ή τόσες άλλες που συναντάμε κάθε τόσο στη ζωή. Ειλικρινά δεν ξέρω, το πεπερασμένο μυαλό μου ως  εδώ φτάνει. Άλλωστε, από αλλού ξεκίνησα αυτό το άρθρο απόψε και μόνο του με πήγε αλλού, σα να έχει δική του ζωή.

     

    //Ο Βασίλης Γούσιας είναι MSc του Πολυτεχνείου Πατρών, Yπ.PhD του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, μέλος και εξεταστής της Mensa και διευθυντής δημόσιου σχολείου της Δυτικής Ελλάδας.

     

    Διαβάστε ακόμα: Συζυγικό σεξ, αυτός ο «άγνωστος» μεταξύ μας και πώς τον ξαναβρίσκουμε.

     

     

    x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

    Button to top

    Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

    The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

    Close