Βαρκελώνη – Μαδρίτη: μία Γιουνάιτεντ δρόμος

Η εκκωφαντική πρόκριση των «μπέμπηδων» μέσα στο Παρίσι και η παρακαταθήκη του σερ Άλεξ Φέργκιουσον. Ο δημοσιογράφος Ηλίας Δρυμώνας γράφει για την ομάδα της καρδιάς του.

 

Η στιγμή της αποθέωσης για τον Romelu Lukaku μέσα στην έδρα της Παρί. Γιατί το βάρος της φανέλας μετράει (Photo by Chris Brunskill/Fantasista/Getty Images).

Το μεσημεράκι της 6ης Μαρτίου, είχα την τύχη να παρακολουθήσω, στην ΕΡΤ 1, ένα σπουδαίο ποιητή μας. Κι εξηγούσε στωικά, ο Τίτος Πατρίκιος, πως όσο κι αν άλλαξαν οι καιροί, όσο κι αν αναπτυχθήκαμε τεχνολογικά, πάλι μολύβι και χαρτί έχει διαρκώς στην τσέπη του. Για να σημειώνει άμεσα κάθε στίχο που προκύπτει, πότε από την καθημερινότητά του, και πότε από τη φαντασία του.

Αθάνατο το χαρτί, αθάνατο και το μολύβι…

Κι ύστερα από έξι μόλις ώρες, πάλι κάτι σαν ποίημα αποτυπώθηκε στο τηλεοπτικό γυαλί μου. Βγαλμένο από τη ψυχή ενός αλλιώτικου καλλιτέχνη, αλλά μ’ αθάνατα υλικά και δαύτο. Την πίστη και τη θέληση. Αμφότερα προφυλαγμένα σ’ ένα κέλυφος ανυπότακτης μαχητικότητας.

Όλα αυτά μαζί, στο ποδόσφαιρο, τα’ χουν βαφτίσει ως «το βάρος της φανέλας». Της διαβολεμένης κοραλί που φορούσε, εν προκειμένω, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο «Παρκ ντε Πρενς» του Παρισιού, και ζύγιζε όσο όλα μαζί τα τρόπαια (38, σε διάστημα 26 ετών) που κατακτήθηκαν επί ημερών Σερ Άλεξ Φέργκιουσον στον πάγκο της!

Η πίστη και η θέληση, στο ποδόσφαιρο τα ‘χουν βαφτίσει ως «το βάρος της φανέλας».

Εννοείται, δικής του εμπνεύσεως ήταν το υπερβατικό αριστούργημα της 6ης Μαρτίου, με το εκκωφαντικό 3-1 στην έδρα της άνυδρης Παρί Σεν Ζερμέν, και τη θαυμαστή πρόκριση στους «8» του Τσάμπιονς Λιγκ. Αντί να παρακολουθεί καρτερικά από τα επίσημα του γαλλικού σταδίου, μπας και γυρίσει «δια μαγείας» το 0-2 του πρώτου αγώνα, ο μέγιστος δημιουργός στα χρονικά των «Κόκκινων Διαβόλων» μπήκε πάλι, όπως και πριν από ακριβώς 20 χρόνια, στο μυαλό του Όλε Γκούναρ Σόλσκιερ.

Και μετά εισχώρησε στο κορμί του Ρομέλου Λουκάκου και του Μάρκους Ράσφορντ. Μαζί και κάποιων άσημων πιτσιρικάδων (που κλήθηκαν να καλύψουν την απουσία 10 ονομαστών συμπαικτών τους), ονόματι Νταλότ, Γκρίνγουντ και Τσονγκ. Έτσι μαθαίνονται μερικοί αθλητές. Από τη μία στιγμή στην άλλη. Όπως ακριβώς γράφονται μερικά ποιήματα.

Ο αθάνατος Σερ Άλεξ, η αθάνατη Γιουνάϊτεντ του…

Για να σταθεί φέτος στα πόδια της η αγαπημένη μου ομάδα (αγαπημένη από τότε που μόνο μέχρι τη διεκδίκηση του αγγλικού πρωταθλήματος έφτανε, ποτέ παραπάνω…), ο 77χρονος «Φέργκι» έβγαλε, προ διμήνου, μολύβι και χαρτί από την τσέπη του. Κι αντί της φαντασίας του (που οδήγησε στη ψευδαίσθηση ότι ο εγωκεντρικός Μουρίνιο θα καταδεχόταν να βολευτεί στα σπλάχνα ενός μεγάλου Οργανισμού, όπως η Γιουνάiτεντ), άντλησε ενέργεια μονάχα από την καθημερινότητα του κλαμπ.

Με την αύρα του σερ Άλεξ Φέργιουσον, η τωρινή Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ θύμισε κάτι από την παλιά (Photo by Xavier Laine/Getty Images).

Κάπως έτσι προέκυψε η εσπευσμένη επιστροφή του Σόλσκιερ στο «Όλντ Τράφορντ», σε ρόλο χεντ κόουτς. Και λίγο αργότερα η επάνοδος του Μάϊκ Φίλαν, που δούλευε φέτος ως τεχνικός διευθυντής σε κάποια ομαδούλα της Αυστραλίας, και ο Σερ Άλεξ τον παρακάλεσε να γίνει εκ νέου ασίσταντ κόουτς στο Μάντσεστερ.

Οτιδήποτε θυμίζει την παλιά, ατάραχη Γιουνάϊτεντ, εκείνη που υπνώτισε τη Μπάγερν στον τελικό της Βαρκελώνης, και τής άρπαξε το ευρωπαϊκό στέμμα του 1999, ο Φέργκιουσον το μπόλιασε εσπευσμένα στη συνείδηση όσων αρνούνταν επιδεικτικά να υπηρετούν τον Μουρίνιο. Στο Παρίσι, τους είδατε φαντάζομαι, ήταν ο ένας πιο ψυχωμένος από τον άλλο.

Στο δε ημερολόγιο του «Παππού», από ‘δω και πέρα, μόνο μία ημερομηνία υπάρχει. Η 1η του Ιούνη, μέρα του τελικού στο φετινό Τσάμπιονς Λιγκ. Έδρα του η Μαδρίτη. Και πόσο απέχει η Μαδρίτη του 2019 από τη Βαρκελώνη του 1999; Όσο μία Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ!

 

Διαβάστε ακόμα: Η ομάδα μου στο ποδόσφαιρο, γκολ στο τελευταίο λεπτό.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή
Γιώργος Κωνσταντινίδης «Χτυπήστε» κάτι μικρό: τα πολλά τατουάζ είναι «βλαχιά» 

Η διακριτικότητα δεν έβλαψε ποτέ κανέναν. Τα πιο όμορφα tattoos είναι αυτά που δεν «φωνάζουν», που δεν επιδιώκουν να τραβήξουν με το ζόρι την προσοχή. Ως γνωστόν: η ασχημοσύνη απαιτεί την έκθεσή της υπό το φως των προβολέων. Γράφει ο Γιώργος Κωνσταντινίδης.

20.11.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Διονύσης Μαρίνος Λιάγκας & Co: η trash κακομοιριά της ελληνικής TV δεν έχει τέλος 

Πόσο πιο κάτω μπορεί να πέσει μια τηλεοπτική εκπομπή και ο παρουσιαστής της; Εως το σημείο να κάνει αναπαράσταση μιας σεξουαλικής επίθεσης για να βγάλει γέλιο (!). Φταίει αυτός; Όχι! Φταίει το κανάλι που τον έχει και εμείς που αποφασίζουμε να τον δούμε. Ας προσέχαμε κι ας πρόσεχαν.

08.11.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Γιάννης Παλιούρης Oι σημερινοί σαραντάρηδες είναι που χτυπήθηκαν περισσότερο από την κρίση 

Μπορεί όλοι να ασχολούνται με τους εικοσάρηδες που επαναστατούν και τους εξηντάρηδες που τους έκοψαν τις συντάξεις, αλλά το συντριπτικό πλήγμα της κρίσης το δέχτηκαν οι σημερινοί έμπειροι εργαζόμενοι 40 ως 50 ετών. Που στην πιο παραγωγική τους φάση, θεωρούνται αναλώσιμοι.

08.11.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Γιάννης Παλιούρης Μην τρελαθούμε: Στην ΑΣΟΕΕ δεν καταλύθηκε το άσυλο, αλλά η παρανομία 

Αυτοί που φρίττουν από την επιχείρηση της αστυνομίας στην ΑΣΟΕΕ, είτε κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν ή δεν καταλαβαίνουν τι ακριβώς συνέβαινε. Το πανεπιστήμιο είχε γίνει χώρος διακίνησης ναρκωτικών, παράνομων εμπορευμάτων, μπάχαλων ακόμα και επιθέσεων σε ΑμΕΑ. Γράφει ο Γιάννης Παλιούρης.

13.11.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro