Με τον μπασκετικό Παναθηναϊκό να περνάει κρίση, πολλοί θα ήθελαν να δουν τον Δημήτρη να επιστρέφει στην ομάδα, έστω και στον ρόλο του προπονητή. Μπορεί όμως να γίνει αυτό; Γράφει ο Σωτήρης Κακίσης.
Εννοώ: Μέσα καθόλου καλά δεν πάμε. Και στην κατάταξη την ευρωπαϊκή όλο και πιο πολύ θα βυθιζόμαστε.
Αν δεν υπήρχε ο Γιάννης Γιαννουρής να οραματιστεί πράγματα αδιανόητα για το μικρόκοσμο του ελληνικού πόλο, κανείς δεν θα ήξερε τη Βουλιαγμένη, κανένα παγκόσμιο παράδειγμα δεν θα είχε προκύψει, ούτε πρωταθλήματα παντού ούτε Κύπελλα Ευρώπης.
Αυτή, λίγο-πολύ, είναι η ιστορία της κολυμβήτριας που υπήρξε η μεγάλη μας δύναμη σ’ εποχές πάλι δύσκολες. Όπου και μόνο η παρουσία της ανάμεσα στα τεράστια διεθνή ονόματα ήταν για όλους μας υπερηφάνεια.
Έτσι ξεκίνησαν όλα, μια φορά κι έναν καιρό, για τη Βάσω Καραντάσιου –όπως τα διηγήθηκε η ίδια στον Σωτήρη Κακίση: από το μηδέν έως τα «πέτρινα χρόνια» του beach-volley στην Ελλάδα και έως τις παγκόσμιες επιτυχίες του.
Η πρωταθλήτρια των μεγάλων για την εποχή της διεθνών επιτυχιών και ρεκόρ θυμάται τις μέρες που ο Ολυμπιακός ήταν αχτύπητος στα κορίτσια και εξηγεί γιατί για αυτήν η πεταλούδα ήταν το απόλυτο στυλ.
Η παγκόσμια πρωταθλήτρια του θαλασσίου σκι αποκωδικοποιεί στον Σωτήρη Κακίση τη θάλασσα μέσα της.
Συνομιλώντας με τον μεγάλο ΦΟΥ-ΝΤΑ-ΡΙ-ΣΤΟ, ο Σωτήρης Κακίσης μαθαίνει πώς γίνεται κανείς... αβύθιστος και, ακούγοντας την ιστορία του, συνειδητοποιεί ότι μοιάζει πολύ με την ιστορία του πόλο της Βουλιαγμένης.
Έπεσε για πρώτη φορά σε αγώνες δέκα χρόνων –τότε που ακόμα δεν υπήρχε άλλος κολυμβητής στην ηλικία του– και έμελλε να γίνει αυτός που, με τα μεγάλα ρεκόρ και τις διεθνείς επιτυχίες του, ανέβασε ψηλά τον πήχη της ελληνικής κολύμβησης.
Όσα μας έμαθε –μέσα και έξω απ’ το νερό– ο μεγαλύτερος ίσως φουνταριστός όλων των εποχών και ο πιο πλήρης παίκτης που είδε ποτέ το παγκόσμιο πόλο.
Η πρωταθλήτρια που άλλαξε τον ρου της ελληνικής Συγχρονισμένης Κολύμβησης θυμάται την ιστορία της απ’ την αρχή. Από τότε που, τριών ετών κοριτσάκι, σε μια γούβα νερό πήγε να πνιγεί και σώθηκε από θαύμα, έως τέσσερις Ολυμπιακούς Αγώνες –και ευάριθμες διακρίσεις– μετά.
Συνέντευξη εκ βαθέων με τον μεγαλύτερο και πιο άφοβο τερματοφύλακα του πόλο που έχουν δει τα μάτια μας. Από τον Σωτήρη Κακίση.
