10 ποιήματα για τον Καρυωτάκη

Έτσι μνημονεύουν, στις σελίδες των βιβλίων τους, οι σύγχρονοι ποιητές μας (κάποιοι νιώθοντας την Πρέβεζα να πλησιάζει επικίνδυνα...) τον Κώστα Καρυωτάκη. Με αφορμή τα 120 χρόνια από τη γέννησή του –σαν σήμερα, στις 30 Οκτωβρίου 1896.

 
1-750a6cd767763c208075bfbfecb75fa8_xl

«Πλυμένο κίτρινο παλιό το φως / Έπεφτε πάνω σου σαν τίποτα και σαν ανυπαρξία», γράφει ο ποιητής Αλέξης Τραϊανός –αυτόχειρας κι ο ίδιος, στις 7 Μαΐου 1980.

Αλέξης Τραϊανός, «Όνειρο του ποιητή Κώστα Καρυωτάκη – 1»

                                                                    Νύχτα της Τετάρτης 29 του Γενάρη 1974

 

Κι έπειτα ήρθες να που έπρεπε βέβαια να ’ρθεις

Αγάλι σέρνοντας τη φρίκη μιας πληγής παντοτινής
Μέσα στου πιο αποτρόπαιου τέλους τον κρότο
Στο μαύρο αδιέξοδο στην άβυσσο του νου

Να που έπρεπε την καρδιά σου κομμάτια να ’βλεπα
Κάτω από ’να ξεθωριασμένο πράσινο κοστούμι
Τυπικό και άψογο σ’ ένα λευκό τραπεζομάντιλο σκυμμένο

Πέρασαν τόσα χρόνια πέρασε ο καιρός
Πλυμένο κίτρινο παλιό το φως
Έπεφτε πάνω σου σαν τίποτα και σαν ανυπαρξία

(Από τη συλλογή «Η κλεψύδρα με τις στάχτες», 1975 –συγκεντρωτική έκδοση «Φύλακας ερειπίων», εκδ. Πλέθρον, 1991)

Στην επόμενη σελίδα: «Ο Κώστας Καρυωτάκης ‘’αποκαταστημένος’’ πια / σε άγαλμα».

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close