Τι θα έλεγε –αν μιλούσε– ο δράκος στον Άγιο Γεώργιο;

Διαβάστε και δείτε τον πρώτη φορά με άλλα μάτια, σε αυτό το αριστουργηματικό ποίημα του Γιάννη Κοντού –μέρα που είναι.

 
«Αν ήτανε διαφορετικά τα πράγματα, / μπορεί να ήμουνα σκύλος στην αυλή σου. Στις ζωγραφιές / έχω φτερά με πράσινες μεμβράνες. Δεν πέταξα ποτέ». (Εδώ «Ο Άγιος Γεώργιος» δια χειρός του αγιογράφου Χρήστου Λιόνδα).

«Αν ήτανε διαφορετικά τα πράγματα, / μπορεί να ήμουνα σκύλος στην αυλή σου. Στις ζωγραφιές / έχω φτερά με πράσινες μεμβράνες. Δεν πέταξα ποτέ». (Εδώ «Ο Άγιος Γεώργιος» δια χειρός του αγιογράφου Χρήστου Λιόνδα).

Γιάννης Κοντός, «Μιλάει ο δράκος στον Άγιο Γεώργιο»

Όλες οι αγιογραφίες δείχνουν ότι θα με σκοτώσεις.
Είναι απόγευμα, τα λέπια μου λάμπουν. Τρώω μόνο
χορτάρι του φεγγαριού. Αίμα δεν είδα ποτέ. Ζεσταίνω
τα αυγά της πολιτείας, βλέπουν οι κάτοικοι μερικούς
εφιάλτες. Αυτά είναι όλα που κάνω – τα άλλα είναι
ψέματα –. Όσο για την κοπέλα και τα νερά που έχω
φυλακισμένα, δες και μόνος σου: εδώ είναι κήπος με
κοντές μηλιές και φράουλες που δε δοκίμασα. Τώρα
μόνοι και αντικριστά. Είναι Παρασκευή, οι πορσελάνες
των προσώπων μας νυχτώνουν απότομα. Βλέπω τη
σκέψη σου αγκάθι στον ουρανό. Βλέπω ακόμα τη μαύρη
μπέρτα σου να ανοίγει και να με σκεπάζει, όπως σηκώνεις
το χέρι με το κοντάρι. Αν ήτανε διαφορετικά τα πράγματα,
μπορεί να ήμουνα σκύλος στην αυλή σου. Στις ζωγραφιές
έχω φτερά με πράσινες μεμβράνες. Δεν πέταξα ποτέ.
Σέρνομαι με πρησμένη την κοιλιά στο χώμα μετατοπίζοντας
τη θάλασσα προς το βουνό. Εκείνη τη στιγμή έσπασε στο
τζάμι της φωνής σου μπήγοντας το κοντάρι στα πλεμόνια μου,
φτάνοντας μέχρι την καρδιά. Πηχτό αίμα τινάχτηκε, έβαψε
τα ασημένια παπούτσια των αγγέλων που στέκονταν πίσω
από σένα σε δυο σειρές και γέλαγαν. Έβγαλα το τελευταίο
σφύριγμα – σύρμα νίκελ του τρόμου –. Ωρίμασαν τα μήλα
του κήπου και έπεσαν στα πόδια σου. Σήκωσες τα μάτια
στον ουρανό και έγινες άγιος. Τα νύχια μου γαντζωμένα στο
χώμα αναδίδουν μουσική και μύρο. Έκλεισα τα μάτια και είδα.

(Από τη συλλογή «Ανωνύμου μοναχού», εκδ. Κέδρος, 1985)

 

Διαβάστε ακόμα: Top 10 ποιήματα για την Άνοιξη.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή

Ας το παραδεχθούμε: ο έρωτας περνάει, αλλά η καύλα ποτέ. Θα μας ακολουθεί πάντα. Σε κάθε υποψία γυμνού δέρματος, στη γυναικεία φούστα που σηκώνεται στον αέρα, στα τυχαία αγγίγματα στο τρένο.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Ο Απόστολος Δοξιάδης θυμάται πώς μέσα από τις σελίδες του βιβλίου «Θεωρία των Συνόλων», που διάβασε στα 15 του, άγγιξε για πρώτη φορά το απόγειο της αίσθησης της υπερβατικής ομορφιάς των μαθηματικών και την υπόσχεση για την αποκάλυψη της πεμπτουσίας της αλήθειας.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Κανείς δεν ξέρει καλύτερα τους ποιητές από τους ίδιους: τον βέβαιο δρόμο τους, το πώς φεύγουνε μια μέρα, την ασχήμια που είναι η κόλασή τους... Αυτά είναι πέντε από τα ωραιότερα νεοελληνικά ποιήματα του είδους –με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης σήμερα.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Τα δύσκολα παιδικά χρόνια, το άγχος της υποκριτικής, η έννοια της ομορφιάς και του δίπολου ευτυχία-δυστυχία. Ο Αλέκος Συσσοβίτης μιλάει στο Andro και την Μία Κόλλια και δεν κρύβεται.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro