Top 10 ποιήματα για την Άνοιξη

Υποδεχόμαστε την πρώτη μέρα της Άνοιξης με δέκα από τα ωραιότερα ποιήματα του είδους μέσα από τις σελίδες των ποιητών μας. Μαζί με μουσικές που αρθρώνουν την χαρά και τη μελαγχολία της ψυχής μπρος σ’ ένα ακόμα –όπως το έχει γράψει ο Νίκος Καρούζος– «έαρ μικρό έαρ βαθύ έαρ συντετριμμένο».

 
vvg1

«ντύνονται πράσινο οι παρυφές της πόλης, / οι λόφοι και οι ήπιες πλαγιές. / Νέοι βλαστοί επαναλαμβάνονται, / διαβάζει απ’ το ίδιο κείμενο η φύση.» (Vincent Van Gogh, «Orchard in Blossom», 1888)

Κώστας Μαυρουδής, «Άνοιξη»

«Είσαι εφήμερο μέχρι ανυπαρξίας»,
δήλωσε αιχμηρά εν έτει χίλιαεννιακόσιαπενήνταεννιά
το Δαιμόνιο του Μέλλοντος
(η Εποπτεία του Προσεχούς)
στο άσημο εργαστήριο του τσαγκάρη μας.
Δεν καταλάβαιναν τίποτε από τη δήλωσή του
Τα ανύποπτα σύνεργα (οι κατσαμπρόκοι, τα σουβλιά κι οι
επιτήδειες τανάλιες) που είχαν κατακλύσει το κοντό τραπέζι
του. Το ίδιο και οι κόλλες, οι κερωμένοι σπάγκοι, τα καρφιά.
«Ξέρετε, σύνεργα συμπαθή, με τις λαβές σας λειασμένες απ’ τη
χρήση, πως είστε αντικείμενα συλλεκτικά;» είπε η Εποπτεία
του Προσεχούς. «Θα σας παρατηρούν στις γυάλινες προθήκες
των παλαιοπωλείων, ακίνητα, με πειθαρχία που δεν φανταστήκατε
ποτέ. Έτσι περίπου θα είναι και οι αναδρομές για σας, αειθαλείς
και φλύαροι αργόσχολοι (οικείοι στις χαρωπές οσμές των βερνικιών
και των δερμάτων), συγκεντρωμένοι σε ομιλητική ομήγυρη δίπλα
στο φίλο σας, αυτό το βροχερό απόγευμα με τις ομπρέλες και τον
απρόοπτα γκρίζο ουρανό.
Άνοιξη πάλι
ντύνονται πράσινο οι παρυφές της πόλης,
οι λόφοι και οι ήπιες πλαγιές.
Νέοι βλαστοί επαναλαμβάνονται,
διαβάζει απ’ το ίδιο κείμενο η φύση.
Πόσο επιφυλάσσονται, όμως, όλοι,
χίλιαεννιακόσιαπενήνταεννιά,
πόσο θα προτιμούσαν μια στέρεα ύλη,
μιαν άπειρη αφήγηση
(ένα βιβλίο
που να μην τελειώνει
πουθενά),
να αφοσιωθούν αμέριμνοι,
σαν τον αμνό στα φίλια λιβάδια.
Φιλάργυρα υπολογίζουν το βραχύ σου βίο,
σε διαιρούν σε αμήχανα μερίδια
και σε μετρούν,
ενώ τους απευθύνεσαι με στερεότυπα
(έντομα, ανθοφορία, χλιαρά μεσημέρια).
Σαν τίποτε να μη συμβαίνει
χίλιαεννιακόσιαπενήνταεννιά,
κολακεύεις πάλι με φύλλα τα κλαδιά
και εξαγγέλλεις μεγαλόστομα την άνοιξη:
τη γιγαντοαφίσα αυτή της χλωροφύλλης,
την πομπώδη διαφήμιση του μέλλοντος»

(Από τη συλλογή «Τέσσερις εποχές», εκδ. Κέδρος, 2010)

Ακούστε εδώ: Antonio Vivaldi, Four Seasons – Spring

Στην επόμενη σελίδα: «Και πώς τα μωβ ανυπόθετα σκαρφαλώνουν στο παράθυρο».

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή του μήνα

Έτσι αμφιταλαντευόταν στο ημερολόγιό του ο Φραντς Κάφκα για την προοπτική του γάμου του με την Φελίτσε Μπάουερ. «Ο δεσμός τους, σφραγισμένος από την αμφιθυμία του συγγραφέα, θα διαλυθεί με πρωτοβουλία του τον Δεκέμβριο του 1917», τέτοιες μέρες 100 χρόνια πριν.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Γράφτηκε το 1917 από τον Γάλλο ερωτικό συγγραφέα και φίλο του Αντρέ Ζιντ και του Όσκαρ Ουάϊλντ, για να δημοσιευτεί ανωνύμως, 10 χρόνια μετά. Πρόκειται για μια άκρως ελευθεριάζουσα παρωδία των εγχειριδίων της εποχής για «καλά κορίτσια» από το οποίο έχουμε ανθολογήσει ένα σκανδαλώδες μπουκέτο.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Έτσι μιλούν οι νεότεροι ποιητές μας για την Πρωτοχρονιά –και όσα την ορίζουν. Αυτά είναι δέκα από τα ωραιότερα και πιο αντιπροσωπευτικά ποιήματα του είδους.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Αυτά είναι τα τραγούδια και οι μουσικές που έχουν χαραχτεί ανεξίτηλα στη μνήμη του συγγραφέα και καθηγητή Πολιτικής Φιλοσοφίας στο τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro