Top 10 ποιήματα για την Άνοιξη

Υποδεχόμαστε την πρώτη μέρα της Άνοιξης με δέκα από τα ωραιότερα ποιήματα του είδους μέσα από τις σελίδες των ποιητών μας. Μαζί με μουσικές που αρθρώνουν την χαρά και τη μελαγχολία της ψυχής μπρος σ’ ένα ακόμα –όπως το έχει γράψει ο Νίκος Καρούζος– «έαρ μικρό έαρ βαθύ έαρ συντετριμμένο».

 
vvg1

«ντύνονται πράσινο οι παρυφές της πόλης, / οι λόφοι και οι ήπιες πλαγιές. / Νέοι βλαστοί επαναλαμβάνονται, / διαβάζει απ’ το ίδιο κείμενο η φύση.» (Vincent Van Gogh, «Orchard in Blossom», 1888)

Κώστας Μαυρουδής, «Άνοιξη»

«Είσαι εφήμερο μέχρι ανυπαρξίας»,
δήλωσε αιχμηρά εν έτει χίλιαεννιακόσιαπενήνταεννιά
το Δαιμόνιο του Μέλλοντος
(η Εποπτεία του Προσεχούς)
στο άσημο εργαστήριο του τσαγκάρη μας.
Δεν καταλάβαιναν τίποτε από τη δήλωσή του
Τα ανύποπτα σύνεργα (οι κατσαμπρόκοι, τα σουβλιά κι οι
επιτήδειες τανάλιες) που είχαν κατακλύσει το κοντό τραπέζι
του. Το ίδιο και οι κόλλες, οι κερωμένοι σπάγκοι, τα καρφιά.
«Ξέρετε, σύνεργα συμπαθή, με τις λαβές σας λειασμένες απ’ τη
χρήση, πως είστε αντικείμενα συλλεκτικά;» είπε η Εποπτεία
του Προσεχούς. «Θα σας παρατηρούν στις γυάλινες προθήκες
των παλαιοπωλείων, ακίνητα, με πειθαρχία που δεν φανταστήκατε
ποτέ. Έτσι περίπου θα είναι και οι αναδρομές για σας, αειθαλείς
και φλύαροι αργόσχολοι (οικείοι στις χαρωπές οσμές των βερνικιών
και των δερμάτων), συγκεντρωμένοι σε ομιλητική ομήγυρη δίπλα
στο φίλο σας, αυτό το βροχερό απόγευμα με τις ομπρέλες και τον
απρόοπτα γκρίζο ουρανό.
Άνοιξη πάλι
ντύνονται πράσινο οι παρυφές της πόλης,
οι λόφοι και οι ήπιες πλαγιές.
Νέοι βλαστοί επαναλαμβάνονται,
διαβάζει απ’ το ίδιο κείμενο η φύση.
Πόσο επιφυλάσσονται, όμως, όλοι,
χίλιαεννιακόσιαπενήνταεννιά,
πόσο θα προτιμούσαν μια στέρεα ύλη,
μιαν άπειρη αφήγηση
(ένα βιβλίο
που να μην τελειώνει
πουθενά),
να αφοσιωθούν αμέριμνοι,
σαν τον αμνό στα φίλια λιβάδια.
Φιλάργυρα υπολογίζουν το βραχύ σου βίο,
σε διαιρούν σε αμήχανα μερίδια
και σε μετρούν,
ενώ τους απευθύνεσαι με στερεότυπα
(έντομα, ανθοφορία, χλιαρά μεσημέρια).
Σαν τίποτε να μη συμβαίνει
χίλιαεννιακόσιαπενήνταεννιά,
κολακεύεις πάλι με φύλλα τα κλαδιά
και εξαγγέλλεις μεγαλόστομα την άνοιξη:
τη γιγαντοαφίσα αυτή της χλωροφύλλης,
την πομπώδη διαφήμιση του μέλλοντος»

(Από τη συλλογή «Τέσσερις εποχές», εκδ. Κέδρος, 2010)

Ακούστε εδώ: Antonio Vivaldi, Four Seasons – Spring

Στην επόμενη σελίδα: «Και πώς τα μωβ ανυπόθετα σκαρφαλώνουν στο παράθυρο».

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή

Έτσι εμπνέουν τους ποιητές μας η τράπουλα και η ρουλέτα, σε πέντε από τα ωραιότερα νεοελληνικά ποιήματα του είδους. Καλή χρονιά – και καλά κέρδη σε όσους, μέρες που είναι, δοκιμάσουν την τύχη τους στην τσόχα.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Αυτά είναι πέντε από τα ωραιότερα νεοελληνικά ποιήματα του είδους. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού σήμερα.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Ο διδάκτωρ Ιστορίας και συγγραφέας Κώστας Μ. Σταματόπουλος ανατέμνει τη νεώτερη ιστορία της Ελλάδας. Τι ακριβώς σήμαινε για τη χώρα μας η βασιλική οικογένεια, ποια ήταν τα πολιτικά πάθη και γιατί σήμερα έχει εγκαταλειφθεί -εγκληματικά- το Τατόι.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Ο Κάρολος Τσίζεκ, μια από τις σημαντικότερες πνευματικές φυσιογνωμίες της μεταπολεμικής Θεσσαλονίκης –έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα πριν από πέντε χρόνια–, θυμάται πώς κάποτε πέρασε ένα καλοκαίρι, σαν άλλος Ροβινσώνας, στην ερημική παραλία της αρχαίας Θέρμης. Βιώνοντας μια πρωτόγνωρη ευφορία και απολαμβάνοντας τη μοναξιά και τη θάλασσα.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro