Ένα διαφoρετικό πρωινό

Κάθε μέρα, πηγαίνοντας στη δουλειά, ακολουθήστε και διαφορετική διαδρομή. Σπάτε τη ρουτίνα και αναζωογονείστε ευχάριστα.

 
dscf1185

Είναι ένα παράξενο αγχολυτικό νοητικό σφηνάκι όταν η διαδρομή είναι διαφορετική, μη συνηθισμένη. Είναι τα λεπτά εκείνα που αφέθηκες να παρατηρήσεις από διαφορετική οπτική και συναισθηματική γωνία. (Ρhoto credit: https://gettingcloserdotme.files.wordpress.com)

Μια καθημερινή ρουτίνα είναι η μετακίνηση προς τον τόπο εργασίας. Συνηθίζεις και δεν προσέχεις την διαδρομή, τείνεις να αγνοήσεις μετά από λίγο καιρό τις λεπτομέρειες, τα ετερόκλητα στοιχεία που την απαρτίζουν. Είναι σχεδόν οικεία, δεν σου κάνουν αίσθηση, μόνο οι τυχόν μεγάλες αλλαγές μπορεί να τραβήξουν την προσοχή σου.

Ένα πρωί κανονίζεις να πας στο γραφείο με έναν συνάδελφο. Φτάνεις πιο νωρίς στα ραντεβού, για να μην τον στήσεις. Παρατηρείς. Είναι πρωί και η περιοχή φαίνεται διαφορετική. Η αίσθηση είναι διαφορετική. Οι μικρές λεπτομέρειες. Τα ρείθρα στα πεζοδρόμια, τα δέντρα, τα παγκάκια, ο τρόπος που είναι παρκαρισμένα τα αυτοκίνητα. Τραπεζάκια μέσα, θα βγουν έξω το μεσημέρι, αργότερα, το απόγευμα ίσως. Λίγοι άνθρωποι, περπατούν γρήγορα, δεν είναι – ή δεν φαίνονται – ανέμελοι. Συναντάς έναν φίλο σου, έχει γενέθλια σε δυο μέρες, πιάνετε την κουβέντα, πράγματα επίκαιρα, της στιγμής.

Τα λεπτά περνάνε, ο συνάδελφος είναι κι εκείνος στην ώρα του. Συμφωνείτε πώς η συνέπεια στα ραντεβού είναι μια μοναχική εμπειρία και ξεκινάτε για το γραφείο.

Με τις συχνές αλλαγές στη διαδρομή για το γραφείο, αφουγκράζεσαι, σχεδόν ασυνείδητα, διαφορετικές, αλλά συνάμα καθημερινές μικρές ιδιαιτερότητες της πόλης.

Αργότερα κάποιες σκέψεις γυρνάνε στο μυαλό σου. Δεν είναι σαν ένα meeting εκτός γραφείου, όπου απλά έχεις ακολουθήσει άλλη διαδρομή. Είναι ένα παράξενο αγχολυτικό νοητικό σφηνάκι όταν η διαδρομή είναι διαφορετική, μη συνηθισμένη. Είναι τα λεπτά εκείνα που αφέθηκες να παρατηρήσεις από διαφορετική οπτική και συναισθηματική γωνία. Είδες μια άλλη όψη, αλλά είχες και μια άλλη αίσθηση.

Η κάθε ώρα είναι διαφορετική στο ίδιο σημείο, ειδικά όταν αυτό ακριβώς το σημείο δεν εντάσσεται στη γεωγραφική σου καθημερινότητα. Σύντομα συνειδητοποιείς ότι δεν ήταν ποτέ ενταγμένο, τόσα χρόνια δεν πέρασες ποτέ από εκεί πρωί για να πας στον εργασιακό σου χώρο ή, ακόμα, σε μια επαγγελματική συνάντηση.

Αφουγκράστηκες, σχεδόν ασυνείδητα, διαφορετικές, αλλά συνάμα καθημερινές μικρές ιδιαιτερότητες της πόλης. Σου φάνηκαν, με παράξενο τρόπο, ξένες. Μα για άλλους αυτή είναι η ρουτινιάρικη καθημερινότητα, όπως ακριβώς είναι και για σένα το δικό σου συνηθισμένο δρομολόγιο.

Το ξέρεις. Κάποια πρωινά που πηγαίνεις στο γραφείο, ακολουθώντας άλλη διαδρομή, έχουν μια δική τους όμορφη μοναδικότητα.

Διαβάστε ακόμα: Το πρότυπο για την τουριστική μας ανάπτυξη βρίσκεται κάτω από τη μύτη μας και είναι τα Ξενία.

 

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή
Γιώργος Κωνσταντινίδης «Χτυπήστε» κάτι μικρό: τα πολλά τατουάζ είναι «βλαχιά» 

Η διακριτικότητα δεν έβλαψε ποτέ κανέναν. Τα πιο όμορφα tattoos είναι αυτά που δεν «φωνάζουν», που δεν επιδιώκουν να τραβήξουν με το ζόρι την προσοχή. Ως γνωστόν: η ασχημοσύνη απαιτεί την έκθεσή της υπό το φως των προβολέων. Γράφει ο Γιώργος Κωνσταντινίδης.

20.11.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Διονύσης Μαρίνος Λιάγκας & Co: η trash κακομοιριά της ελληνικής TV δεν έχει τέλος 

Πόσο πιο κάτω μπορεί να πέσει μια τηλεοπτική εκπομπή και ο παρουσιαστής της; Εως το σημείο να κάνει αναπαράσταση μιας σεξουαλικής επίθεσης για να βγάλει γέλιο (!). Φταίει αυτός; Όχι! Φταίει το κανάλι που τον έχει και εμείς που αποφασίζουμε να τον δούμε. Ας προσέχαμε κι ας πρόσεχαν.

08.11.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Γιάννης Παλιούρης Oι σημερινοί σαραντάρηδες είναι που χτυπήθηκαν περισσότερο από την κρίση 

Μπορεί όλοι να ασχολούνται με τους εικοσάρηδες που επαναστατούν και τους εξηντάρηδες που τους έκοψαν τις συντάξεις, αλλά το συντριπτικό πλήγμα της κρίσης το δέχτηκαν οι σημερινοί έμπειροι εργαζόμενοι 40 ως 50 ετών. Που στην πιο παραγωγική τους φάση, θεωρούνται αναλώσιμοι.

08.11.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Γιάννης Παλιούρης Μην τρελαθούμε: Στην ΑΣΟΕΕ δεν καταλύθηκε το άσυλο, αλλά η παρανομία 

Αυτοί που φρίττουν από την επιχείρηση της αστυνομίας στην ΑΣΟΕΕ, είτε κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν ή δεν καταλαβαίνουν τι ακριβώς συνέβαινε. Το πανεπιστήμιο είχε γίνει χώρος διακίνησης ναρκωτικών, παράνομων εμπορευμάτων, μπάχαλων ακόμα και επιθέσεων σε ΑμΕΑ. Γράφει ο Γιάννης Παλιούρης.

13.11.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro