Top 5 Οι ποιητές μας για τον Κάλβο

Έτσι μνημονεύεται στη νεοελληνική ποίηση –αυτά είναι πέντε από τα ωραιότερα και πιο αντιπροσωπευτικά ποιήματα– ο Ανδρέας Κάλβος. Έφυγε από τη ζωή, δίχως να μας αφήσει ούτε μια απεικόνισή του, 150 χρόνια πριν σαν σήμερα, στις 3 Νοεμβρίου 1869.

 

«Και σκέφτηκα: πώς είμαι βέβαιος/ αφού κανένα σημάδι δεν μας έχει παραδοθεί του προσώπου του;» (Χρήστος Ρουσσέας, «Φανταστική προσωπογραφία του Ανδρέα Κάλβου», Μουσείο Σολωμού & Επιφανών Ζακυνθίων.)

Θανάσης Κ. Κωσταβάρας, «Η μοναδική φωτογραφία του Ανδρέα Κάλβου»

Σε μια στιγμή, εκεί στη στροφή του ποιήματος
έπεσα πάνω στον υψιπετή ασκητή.
Και σκέφτηκα: πώς είμαι βέβαιος
αφού κανένα σημάδι δεν μας έχει παραδοθεί του προσώπου του;

Ώσπου εκείνος γύρισε και με κοίταξε.
Και τότε κατάλαβα.
Γιατί, από πάντα, η πραγματική εικόνα του ποιητή
–η άφθαρτος ύλη απ’ το πέρασμά του–
δεν είναι αποτυπωμένη
παρά μέσα στη σκοτεινή νύχτα του έργου του.

Εκεί ιδίως όπου η επίμονη σιωπή
παρεμβαίνει τονίζοντας τις απόκρυφες αποχρώσεις.
Τη μελαγχολία, τον τρόμο του άλλου θανάτου
το ασίγαστο πάθος για Ελευθερία
την αλαζονεία του απόλυτου Έρωτα.

Κι έτσι, φωτισμένον από το μαύρο της γκρεμισμένης ζωής του
τον παραδίδει στους αιώνες αράγιστον.

(Από τη συλλογή «Το ημερολόγιο της αυριανής εξορίας», εκδ. Νεφέλη, 1995)

 

Στην επόμενη σελίδα: «Στον Ανδρέα Κάλβο».

1 2 3 4 5

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close