Πολύχρωμο και νόστιμο Balthazar με έναν κεφάτο Πέσκια στα γαστρονομικά decks

Γενναιόδωρες, παιχνιδιάρικες γεύσεις και χαλαρή κοσμικότητα σε ένα από τα κλασικά στέκια της πόλης που εμφανίζει αξιοσημείωτη αντοχή.

 

Όαση μεταξύ Κολωνακίου και Αμπελοκήπων.

Είναι ένα μαγαζί που όπως λέει το κλισέ δεν χρειάζεται συστάσεις. Και αυτό διότι βρίσκεται χρόνια στο ίδιο σημείο (σε ένα από τα λαμπρότερα αρχοντικά της Αθήνας με μια από τις ομορφότερες αυλές), με το ίδιο ύφος (μαξιμαλιστικό, χαρούμενο), και τον ίδιο σεφ (τον αξιολάτρευτο Χριστόφορο Πέσκια). Και αυτό είναι πάρα πολύ καλό σε μια πόλη -την Αθήνα μας- που αλλάζει τα στέκια της σαν τα πουκάμισα και γυρεύουμε με το ντουφέκι ορισμένα σταθερά σημεία αναφοράς.

Η αυλή είναι όπως είπαμε πανέμορφη ωστόσο δεν καταλαβαίνουμε γιατί έχει γεμίσει φέτος πλαστικά λουλούδια πλάι στα πολλά και δροσερά φυτά της. Όσο για τις αποστάσεις λόγω κορωνοϊού, κρατήστε σχετικά μικρό καλάθι καθώς το εν λόγω είναι από τα λίγα εστιατόρια που γεμίζουν και τις καθημερινές. Ελάτε νωρίς καλύτερα πριν σκοτεινιάσει, και απολαύσετε με την ησυxία σας το δείπνο σας.

Το φαγητό εδώ θα το χαρακτηρίζαμε φρονίμως μοδάτο και μεσογειακώς διασκεδαστικό. Ξεχωρίζουν τα πιάτα που ακολουθούν τις τάσεις της εποχής όπως τα λαχταριστά fish tacos με ζουμερό ταρτάρ τόνου και η πολύ νόστιμη (καθόλου λάιτ – “ξενέρωτη”) καβουροσαλάτα από βασιλικό καβούρι με gazpacho αβοκάντο, αγγούρι, και τραγανή tapioca με μελάνι σουπιάς.

Ο σεφ Χριστόφορος Πέσκιας.

Πλάι σε αυτά τα πιάτα που περιμένεις ας πούμε να σου σερβίρουν στη Μύκονο, βρίσκει κανείς “παρηγορητικά” (comfort) πιάτα όπως τα κλασικά πλέον κεφτεδάκια με πατάτες του Χριστόφορου. Και πολύ όμορφες και γήινες ιδέες όπως το μαγιάτικο “πουτανέσκα” (ένα φιλέτο ψαριού πάνω σε ένα μικρό “τουρλού” εμπνευσμένο από την περίφημη σάλτσα ζυμαρικών με το σκανδαλιστικό όνομα), με ελιές δηλαδή, ντομάτα, αντζούγια. Ένα τίμιο μεσογειακό πιάτο που θες να το τρως κάθε μέρα -παρότι είναι αρκετά αλμυρό.

Μη χάσετε τα maki sushi ρολά με μελιτζάνα που θα προυμιάζαμε με… vegan χέλι.

Και εδώ σερβίρεται σούσι -έχουμε χάσει πια το μέτρημα των αθηναϊκών (και μυκονιάτικων) εστιατορίων που έχουν και παράλληλη κάρτα σούσι- και μάλιστα πολύ ενδιαφέρον. Δοκιμάσαμε ασυνήθιστα ρολά όπως του σολομού (εξαιρετικής υφής και απαλής γλύκας, ο κατάλογος αναφέρεται σε καπνιστό σολομό αλλά πρέπει να τον μαρινάρουν μόνοι τους) με πορτοκάλι. Και προπαντός το ρολό με μελιτζάνα ψημένη και καραμελωμένη με miso που θα μπορούσε κανείς να παρομοιάσει με vegan χέλι – μια βόμβα νοστιμιάς που δεν σου λείπει καθόλου η ζωική πρωτείνη όταν την τρως. Στα ρολά αυτά μη βάλετε σόγια και γουασάμπι, είναι ιδιαίτερα εκφραστικά από μόνα τους.

Ίσως το πιο χαρακτηριστικό νέο πιάτο είναι το καρπάτσιο λαβράκι στο οποίο προστίθεται αχινός, νερό ντομάτας, αβγοτάραχο, καυτερή πιπεριά χαλαπένιο και σέξι, αρωματικό φρούτο του πάθους με τα σποράκια του να σκάνε στο στόμα και να μοιράζουν χαμόγελα. Σερβίρεται με μπουκιές από ελαφρά καψαλισμένο ψωμί και εκφράζει την φιλοσοφία του Πέσκια που είναι φρέσκια, παιχνιδιάρικη, κοσμοπολίτικη αλλά και λίγο μοδάτη, ίσως λίγο παραπάνω μοδάτη απ’ότι χρειάζεται ένας δημιουργός αυτού του επιπέδου.

Εξαιρτική τάρτα ντομάτας με κατσικίσιο τυρί.

Το ωραιότερο πιάτο που δοκιμάσαμε, απολύτως Πεσκ-ικό και αυτό, ήταν η τάρτα ντομάτας. Η brisée ζύμη της ενισχυμένη με παρμεζάνα είναι ένα ποίημα νοστιμιάς και λεπτότητας και υποδέχεται εναλλασσόμενους λοφίσκους ντομάτας και κατσικίσιου τυριού από την Φάρμα Μαλτέζου στην Εύβοια. Σερβίρεται δε με ένα υπέροχο σορμπέ ντομάτας προκαλώντας μια πολύ όμορφη και καθόλου εξεζητημένη αντίστιξη υφών και ένα πολύ ορεκτικό παιχνίδισμα ζωικής και φυτικής οξύτητας.

Αχρείαστη είναι κατά την άποψη μας η σαλάτα με καρπούζι, αβοκάντο, φέτα, πιπεριές χαλαπένιο, λάιμ και κόλιανδρο παρότι αντιλαμβανόμαστε πρώτον ότι ταιριάζει με το μενού και δεύτερον ότι θα αρέσει σε πολλούς. Εμείς τη βρήκαμε κάπως φλύαρη και βιαστικά στημένη.

Στα επιδόρπια, οι Πεσκιο-μανείς θα τιμήσουν και πολύ καλώς θα πράξουν την τάρτα κανέλας του μαιτρ που είναι πλέον ανθολογίας. Από τα νέα γλυκά, σας προτείνουμε ενθέρμως την σοφιστικέ κρέμα περγαμόντο με ένα αρωματικό ζελέ φράουλα και ένα παιχνιδιάρικο crumble λευκής σοκολάτας, μια σύνθεση που απογειώνει ένα ολόδροσο sorbet δυόσμου. Τέσσερα επίπεδα απόλαυσης που περνάνε κλιμακωτά από το κρεμώδες στο αρωματικό, το λαχταριστό και το δροσερό. Θαυμάσιο!

 

ΙNFO:
Τιμές: €45 – €65  για τρία πιάτα, χωρίς ποτά.
Διεύθυνση: Τσόχα 27, Αμπελόκηποι.
Τηλέφωνο: 2106441215.
Ωράριο: Καθημερινά, από τις 20:00.

 

 

Διαβάστε ακόμα: Ekiben, το ιαπωνικό delivery του Άρη Βεζενέ.

 

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top