Τα Drones πέρα από τα Drones

Τα αγνώστου ταυτότητας ιπτάμενα ρομποτάκια κατακλύζουν πια το συλλογικό φαντασιακό μας. Κυριεύουν το μυαλό μας, πριν από τα εδάφη. Η διάδοσή τους φαντάζει αναπόφευκτη: μας γλιτώνουν από πολέμους, μας φέρνουν πίτσα στο 10λεπτο. Είναι όμως έτσι;

 
Parrot_AR.Drone_2.0_-_indoor_hull

Το drone είναι προικισμένο (πέρα από κάμερες, ανιχνευτές, όπλα) μ’ ένα «μηχανικό Υπερεγώ», ελεγχόμενο από κάπου εκεί έξω, που παραπέμπει σ’ έναν ψηφιακό Μεγάλο Αδελφό.(http://www.andro.gr/wp-content/uploads/2015/12/Parrot_AR.Drone_2.0_-_indoor_hull.jpg(photo credit:http://flyver.co/)

Φέτος είναι η χρονιά τους. Αόρατος πόλεμος και δολοφονίες όχι πάντα στοχευμένες στη Μέση Ανατολή. Mυστηριώδεις πτήσεις πάνω από γαλλικά πυρηνικά εργοστάσια, αλλά και την ελληνική Βουλή. Λήψεις φωτογραφιών που παραβαίνουν το νόμο. Projects για παράδοση προϊόντων κατ’ οίκον. Παιχνίδι για ενηλίκους που ανακαλύπτουν ξανά τις χαρές του τηλεκατευθυνόμενου.

Το 2015 σημαδεύεται από αυτά τα ρομποτάκια που ίπτανται πάνω από τα κεφάλια μας. Μια απειλή καθόλου φασματική, έναντι της οποίας ίσως πρέπει ν’ αρχίσουμε να προφυλασσόμαστε φορώντας τα μη-ανιχνεύσιμα ρούχα που δημιούργησε o Αdam Harvey.

 

Drone Biggest-1190

Το 2015 σημαδεύεται από αυτά τα ρομποτάκια που ίπτανται πάνω από τα κεφάλια μας. Μια απειλή καθόλου φασματική, έναντι της οποίας ίσως πρέπει ν’ αρχίσουμε να προφυλασσόμαστε φορώντας τα μη-ανιχνεύσιμα ρούχα που δημιούργησε o Αdam Harvey. (Photo credit: http://www.popsci.com/)

Υπάρχει ένα παράδοξο με τα drones

Για τους Ταλιμπάν, οι Αμερικανοί ατιμάζονται, αφού δεν τους στέλνουν πραγματικούς μαχητές, με σάρκα και οστά. Μ’ αυτό συμφωνούν και κάποιοι βετεράνοι του US Αrmy, οι οποίοι αγανακτούν μ’ όλους αυτούς τους «operators», τους «commuters», που πιλοτάρουν απ’ την καρέκλα τους και από πολύ-πολύ μακριά (10.000 χλμ.) το drone «Predator» και παρασημοφορούνται κιόλας.

«Θεέ μου, πόσο πιο όμορφος ήταν ο πόλεμος προτού έρθουν τα ρομπότ»… Το ανέκδοτο είναι άκρως διδακτικό. Σχολιάζει τη φύση και την πραγματικότητα αυτού του νέου είδους πολέμου, της πρακτικής του «ανθρωποκυνηγητού», την ώρα που ο χρήστης παραμένει ατιμώρητος και πανταχού παρών, αφού πρώτα έχει δώσει ένα φιλί στη γυναίκα του, επειδή του ετοίμασε κοτόπουλο στο φούρνο. Καθείς επινοεί τις ασύμμετρες απειλές του.

Υπάρχει και μια τέχνη των drones

Μπορούν αυτά τα εργαλεία θανάτου να γίνουν αντικείμενα τέχνης; Η απάντηση βρίσκεται ίσως σε μια σκηνή της ταινίας «Interstellar». Την οποία μπορούμε να θεωρήσουμε ως μικρή οπτικοακουστική απολογία. Εκείνη όπου ένα ιθαγενές drone εξημερώνεται σαν νά ‘τανε πουλί, ώστε να κατέβει και πάλι στη γη, και να του οριστεί «μια χρήση κοινωνικά υπεύθυνη». Θα μπορούσαμε να προσθέσουμε «μια χρήση καλλιτεχνικά συμβατή»…

drone (1)

«Θεέ μου, πόσο πιο όμορφος ήταν ο πόλεμος προτού έρθουν τα ρομπότ»… Το ανέκδοτο είναι άκρως διδακτικό. Σχολιάζει τη φύση και την πραγματικότητα αυτού του νέου είδους πολέμου, της πρακτικής του «ανθρωποκυνηγητού». (Photo credit: http://s3.amazonaws.com/)

Τα drones δεν κάνουν άλλο από το να δραματοποιούν τις δραστηριότητες του «απόμακρου ανθρώπου» και την εξ αποστάσεως καθημερινότητά του. Ώστε να οδηγηθούμε σε μια κοινωνία των αυτοματισμών.

Πράγμα που θυμίζει τον Walter Benjamin, για τον οποίο η τεχνική, η οποία σήμερα υπηρετεί δολοφονικούς σκοπούς, μπορεί να επανακτήσει τις δυνατότητες χειραφέτησης που εμπερικλείει άμα επανασυνδεθεί με την παιγνιώδη και αισθητική έφεση που τη ζωογονεί μυστικά.

Θα μπορούσε να υπάρξει και η θηλυκή πλευρά των drones

Aυτό αν αποστρατικοποιήσουμε τον τρόπο χρήσης τους. Ξαναβάζοντας την τέχνη στον πόλεμο, το ανθρώπινο στην οθόνη, την επιθυμία στη μηχανή, το ζωικό στη φωτογραφία. Αυτό προτείνουν η Agnès de Cayeux και η Marie Lechner. Παρατηρώντας τις χρήσεις των drones σε μια ιστορική, κοινωνιολογική και καλλιτεχνική προοπτική, μας καλούν σε μια ανάγνωση πιο ανοιχτή, λιγότερο «ανδρική». Μην ξεχνάτε ότι, στους κόλπους των στρατιωτικών, το ακρωνύμιο για τα drones με μεγάλη εμβέλεια δράσης είναι «MALE».

Ωστόσο, έχουμε θέμα

Γιατί, με τα drones, βγαίνει στην επιφάνεια ένα πολιτισμικό προβληματάκι. Το drone είναι προικισμένο (πέρα από κάμερες, ανιχνευτές, όπλα) μ’ ένα «μηχανικό Υπερεγώ», ελεγχόμενο από κάπου εκεί έξω, που παραπέμπει σ’ έναν ψηφιακό Μεγάλο Αδελφό.

Πέρα όμως απ’ αυτό, ανάβει τους προβολείς σε μια «βιομηχανία ανευθυνότητας», όπου κανείς δεν χρειάζεται πλέον να παραδεχτεί το λάθος του, εξ ου και η λύσσα για τη δημιουργία οχημάτων χωρίς οδηγό. Αλλά αναδεικνύει και το big problem του «ανθρώπου εξ αποστάσεως», όπως επισημαίνει ο Grégoire Chamayou στη «Θεωρία του drone».

Ενός ανθρώπου που εργάζεται εξ αποστάσεως, εμπορεύεται εξ αποστάσεως, νοσηλεύεται εξ αποστάσεως, πολεμά εξ αποστάσεως, κοινωνικοποιείται εξ αποστάσεως. Τα drones δεν κάνουν άλλο από το να δραματοποιούν τις δραστηριότητες του «απόμακρου ανθρώπου» και την εξ αποστάσεως καθημερινότητά του. Ώστε να οδηγηθούμε σε μια κοινωνία των αυτοματισμών.

In this Feb. 13, 2014, photo, members of the Box Elder County Sheriff's Office fly their search and rescue drone during a demonstration, in Brigham City, Utah. Law enforcement, government agencies and others are itching to use drones for everything from finding lost hikers to tracking shifting wildfires. But privacy watchdogs are urging state legislatures to step in and head off any potential privacy violations. That tension is on display as more than 35 states consider drone legislation this year, according to the National Conference of State Legislatures. The bills include ways to attract an industry that could generate billions and restrictions on drone use and data collection.

Mιλάμε για έναν ανθρώπο που εργάζεται εξ αποστάσεως, εμπορεύεται εξ αποστάσεως, νοσηλεύεται εξ αποστάσεως, πολεμά εξ αποστάσεως, κοινωνικοποιείται εξ αποστάσεως. Τα drones δεν κάνουν άλλο από το να δραματοποιούν τις δραστηριότητες του «απόμακρου ανθρώπου». (AP Photo/Rick Bowmer)

Διαβάστε ακόμα: Το ψέμα ως μία εκ των Καλών Τεχνών.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή
Διονύσης Μαρίνος Λιάγκας & Co: η trash κακομοιριά της ελληνικής TV δεν έχει τέλος 

Πόσο πιο κάτω μπορεί να πέσει μια τηλεοπτική εκπομπή και ο παρουσιαστής της; Εως το σημείο να κάνει αναπαράσταση μιας σεξουαλικής επίθεσης για να βγάλει γέλιο (!). Φταίει αυτός; Όχι! Φταίει το κανάλι που τον έχει και εμείς που αποφασίζουμε να τον δούμε. Ας προσέχαμε κι ας πρόσεχαν.

08.11.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Γιάννης Παλιούρης Oι σημερινοί σαραντάρηδες είναι που χτυπήθηκαν περισσότερο από την κρίση 

Μπορεί όλοι να ασχολούνται με τους εικοσάρηδες που επαναστατούν και τους εξηντάρηδες που τους έκοψαν τις συντάξεις, αλλά το συντριπτικό πλήγμα της κρίσης το δέχτηκαν οι σημερινοί έμπειροι εργαζόμενοι 40 ως 50 ετών. Που στην πιο παραγωγική τους φάση, θεωρούνται αναλώσιμοι.

08.11.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Γιάννης Παλιούρης Μην τρελαθούμε: Στην ΑΣΟΕΕ δεν καταλύθηκε το άσυλο, αλλά η παρανομία 

Αυτοί που φρίττουν από την επιχείρηση της αστυνομίας στην ΑΣΟΕΕ, είτε κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν ή δεν καταλαβαίνουν τι ακριβώς συνέβαινε. Το πανεπιστήμιο είχε γίνει χώρος διακίνησης ναρκωτικών, παράνομων εμπορευμάτων, μπάχαλων ακόμα και επιθέσεων σε ΑμΕΑ. Γράφει ο Γιάννης Παλιούρης.

13.11.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Διονύσης Μαρίνος Γιατί δεν κάνουμε και δεύτερο παιδί; 

Είναι το άγχος ότι θα χάσουμε την ελευθερία μας; Είναι το οικονομικό βάρος που μας κρατάει; Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα αντιμετωπίζει έντονο πρόβλημα υπογεννητικότητας και σ' αυτό συμβάλλουμε όλοι όσοι έχουμε ένα παιδί ή κανένα γιατί δεν το έχουμε αποφασίσει ακόμη.

11.10.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top Andro