Τα Drones πέρα από τα Drones

Τα αγνώστου ταυτότητας ιπτάμενα ρομποτάκια κατακλύζουν πια το συλλογικό φαντασιακό μας. Κυριεύουν το μυαλό μας, πριν από τα εδάφη. Η διάδοσή τους φαντάζει αναπόφευκτη: μας γλιτώνουν από πολέμους, μας φέρνουν πίτσα στο 10λεπτο. Είναι όμως έτσι;

 
Parrot_AR.Drone_2.0_-_indoor_hull

Το drone είναι προικισμένο (πέρα από κάμερες, ανιχνευτές, όπλα) μ’ ένα «μηχανικό Υπερεγώ», ελεγχόμενο από κάπου εκεί έξω, που παραπέμπει σ’ έναν ψηφιακό Μεγάλο Αδελφό.(http://www.andro.gr/wp-content/uploads/2015/12/Parrot_AR.Drone_2.0_-_indoor_hull.jpg(photo credit:http://flyver.co/)

Φέτος είναι η χρονιά τους. Αόρατος πόλεμος και δολοφονίες όχι πάντα στοχευμένες στη Μέση Ανατολή. Mυστηριώδεις πτήσεις πάνω από γαλλικά πυρηνικά εργοστάσια, αλλά και την ελληνική Βουλή. Λήψεις φωτογραφιών που παραβαίνουν το νόμο. Projects για παράδοση προϊόντων κατ’ οίκον. Παιχνίδι για ενηλίκους που ανακαλύπτουν ξανά τις χαρές του τηλεκατευθυνόμενου.

Το 2015 σημαδεύεται από αυτά τα ρομποτάκια που ίπτανται πάνω από τα κεφάλια μας. Μια απειλή καθόλου φασματική, έναντι της οποίας ίσως πρέπει ν’ αρχίσουμε να προφυλασσόμαστε φορώντας τα μη-ανιχνεύσιμα ρούχα που δημιούργησε o Αdam Harvey.

 

Drone Biggest-1190

Το 2015 σημαδεύεται από αυτά τα ρομποτάκια που ίπτανται πάνω από τα κεφάλια μας. Μια απειλή καθόλου φασματική, έναντι της οποίας ίσως πρέπει ν’ αρχίσουμε να προφυλασσόμαστε φορώντας τα μη-ανιχνεύσιμα ρούχα που δημιούργησε o Αdam Harvey. (Photo credit: http://www.popsci.com/)

Υπάρχει ένα παράδοξο με τα drones

Για τους Ταλιμπάν, οι Αμερικανοί ατιμάζονται, αφού δεν τους στέλνουν πραγματικούς μαχητές, με σάρκα και οστά. Μ’ αυτό συμφωνούν και κάποιοι βετεράνοι του US Αrmy, οι οποίοι αγανακτούν μ’ όλους αυτούς τους «operators», τους «commuters», που πιλοτάρουν απ’ την καρέκλα τους και από πολύ-πολύ μακριά (10.000 χλμ.) το drone «Predator» και παρασημοφορούνται κιόλας.

«Θεέ μου, πόσο πιο όμορφος ήταν ο πόλεμος προτού έρθουν τα ρομπότ»… Το ανέκδοτο είναι άκρως διδακτικό. Σχολιάζει τη φύση και την πραγματικότητα αυτού του νέου είδους πολέμου, της πρακτικής του «ανθρωποκυνηγητού», την ώρα που ο χρήστης παραμένει ατιμώρητος και πανταχού παρών, αφού πρώτα έχει δώσει ένα φιλί στη γυναίκα του, επειδή του ετοίμασε κοτόπουλο στο φούρνο. Καθείς επινοεί τις ασύμμετρες απειλές του.

Υπάρχει και μια τέχνη των drones

Μπορούν αυτά τα εργαλεία θανάτου να γίνουν αντικείμενα τέχνης; Η απάντηση βρίσκεται ίσως σε μια σκηνή της ταινίας «Interstellar». Την οποία μπορούμε να θεωρήσουμε ως μικρή οπτικοακουστική απολογία. Εκείνη όπου ένα ιθαγενές drone εξημερώνεται σαν νά ‘τανε πουλί, ώστε να κατέβει και πάλι στη γη, και να του οριστεί «μια χρήση κοινωνικά υπεύθυνη». Θα μπορούσαμε να προσθέσουμε «μια χρήση καλλιτεχνικά συμβατή»…

drone (1)

«Θεέ μου, πόσο πιο όμορφος ήταν ο πόλεμος προτού έρθουν τα ρομπότ»… Το ανέκδοτο είναι άκρως διδακτικό. Σχολιάζει τη φύση και την πραγματικότητα αυτού του νέου είδους πολέμου, της πρακτικής του «ανθρωποκυνηγητού». (Photo credit: http://s3.amazonaws.com/)

Τα drones δεν κάνουν άλλο από το να δραματοποιούν τις δραστηριότητες του «απόμακρου ανθρώπου» και την εξ αποστάσεως καθημερινότητά του. Ώστε να οδηγηθούμε σε μια κοινωνία των αυτοματισμών.

Πράγμα που θυμίζει τον Walter Benjamin, για τον οποίο η τεχνική, η οποία σήμερα υπηρετεί δολοφονικούς σκοπούς, μπορεί να επανακτήσει τις δυνατότητες χειραφέτησης που εμπερικλείει άμα επανασυνδεθεί με την παιγνιώδη και αισθητική έφεση που τη ζωογονεί μυστικά.

Θα μπορούσε να υπάρξει και η θηλυκή πλευρά των drones

Aυτό αν αποστρατικοποιήσουμε τον τρόπο χρήσης τους. Ξαναβάζοντας την τέχνη στον πόλεμο, το ανθρώπινο στην οθόνη, την επιθυμία στη μηχανή, το ζωικό στη φωτογραφία. Αυτό προτείνουν η Agnès de Cayeux και η Marie Lechner. Παρατηρώντας τις χρήσεις των drones σε μια ιστορική, κοινωνιολογική και καλλιτεχνική προοπτική, μας καλούν σε μια ανάγνωση πιο ανοιχτή, λιγότερο «ανδρική». Μην ξεχνάτε ότι, στους κόλπους των στρατιωτικών, το ακρωνύμιο για τα drones με μεγάλη εμβέλεια δράσης είναι «MALE».

Ωστόσο, έχουμε θέμα

Γιατί, με τα drones, βγαίνει στην επιφάνεια ένα πολιτισμικό προβληματάκι. Το drone είναι προικισμένο (πέρα από κάμερες, ανιχνευτές, όπλα) μ’ ένα «μηχανικό Υπερεγώ», ελεγχόμενο από κάπου εκεί έξω, που παραπέμπει σ’ έναν ψηφιακό Μεγάλο Αδελφό.

Πέρα όμως απ’ αυτό, ανάβει τους προβολείς σε μια «βιομηχανία ανευθυνότητας», όπου κανείς δεν χρειάζεται πλέον να παραδεχτεί το λάθος του, εξ ου και η λύσσα για τη δημιουργία οχημάτων χωρίς οδηγό. Αλλά αναδεικνύει και το big problem του «ανθρώπου εξ αποστάσεως», όπως επισημαίνει ο Grégoire Chamayou στη «Θεωρία του drone».

Ενός ανθρώπου που εργάζεται εξ αποστάσεως, εμπορεύεται εξ αποστάσεως, νοσηλεύεται εξ αποστάσεως, πολεμά εξ αποστάσεως, κοινωνικοποιείται εξ αποστάσεως. Τα drones δεν κάνουν άλλο από το να δραματοποιούν τις δραστηριότητες του «απόμακρου ανθρώπου» και την εξ αποστάσεως καθημερινότητά του. Ώστε να οδηγηθούμε σε μια κοινωνία των αυτοματισμών.

In this Feb. 13, 2014, photo, members of the Box Elder County Sheriff's Office fly their search and rescue drone during a demonstration, in Brigham City, Utah. Law enforcement, government agencies and others are itching to use drones for everything from finding lost hikers to tracking shifting wildfires. But privacy watchdogs are urging state legislatures to step in and head off any potential privacy violations. That tension is on display as more than 35 states consider drone legislation this year, according to the National Conference of State Legislatures. The bills include ways to attract an industry that could generate billions and restrictions on drone use and data collection.

Mιλάμε για έναν ανθρώπο που εργάζεται εξ αποστάσεως, εμπορεύεται εξ αποστάσεως, νοσηλεύεται εξ αποστάσεως, πολεμά εξ αποστάσεως, κοινωνικοποιείται εξ αποστάσεως. Τα drones δεν κάνουν άλλο από το να δραματοποιούν τις δραστηριότητες του «απόμακρου ανθρώπου». (AP Photo/Rick Bowmer)

Διαβάστε ακόμα: Το ψέμα ως μία εκ των Καλών Τεχνών.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή
Γιώργος Κωνσταντινίδης Ο Πάουλο Κοέλιο και το ευπώλητο της νούλας 

Τα βιβλία του είναι πασίγνωστα κι ας μην τα διαβάζουν οι φανατικοί αναγνώστες του ως το τέλος. Οι ρήσεις του σκορπούν γέλωτα στα social media. Ο Κοέλιο είναι ο σύγχρονος γκουρού του τίποτα. Γράφει ο Γιώργος Κωνσταντινίδης.

14.08.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Γιώργος Κωνσταντινίδης Τρέξτε, χωριανοί 

Τους βλέπεις να τρέχουν πάνω-κάτω. Να μετέχουν σε αγώνες, να ιδροκοπούν. Πού πηγαίνουν όλοι αυτοί οι wannabe αθλητές; Όχι άλλο τρέξιμο, φτάνει. Γράφει ο Γιώργος Κωνσταντινίδης.

20.08.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Γιώργος Κωνσταντινίδης Και οι ανδρικές θηλές είναι σέξι 

Αν μια γυναίκα αρέσκεται στο ανδρικό κορμί, αυτόματα αγαπάει και τις θηλές του. Aς τις αφήσουμε, λοιπόν, να γίνουν αντικείμενο πόθου και μην θεωρούμε πως μόνο οι γυναικείες θηλές είναι μέρος του σεξουαλικού παιχνιδιού. Γράφει ο Γιώργος Κωνσταντινίδης.

26.08.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Γιώργος Κωνσταντινίδης Oι 13 φυλές των «influencers»: η τρελή πανίδα που ζει ανάμεσά μας 

Τους συναντάς παντού στα social media. Δεν γίνεται να τους μπερδέψεις. Το καθημερινό του μεροκάματο είναι να «πουλάνε» την εικόνα τους. Υπογράφει, με άκρως politically incorrect διάθεση, ο Γιώργος Κωνσταντινίδης.

06.09.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro