Οι Χριστιανοί και τα λιοντάρια

Σαμαράς και Στουρνάρας ανακαλύπτουν (;) ότι η αρένα γίνεται πιο δύσκολη και ότι η ευρωπαϊκότητα δεν εξημερώνει αναγκαστικά τα θηρία.

 

Ο Γιάννης Στουρνάρας θυμίζει τον Χριστιανό στην αρένα, που ψιθυρίζει στους γύρω του: «Εκείνο εκεί το λιοντάρι, το μεγάλο, δεξιά, είναι πιο φιλικό. Θα τα βρούμε!».
Credit: Scorpions and Centaurs/Flickr

Ο Αντώνης Σαμαράς, αποφασίζοντας να ακολουθήσει τις πιέσεις τη μιά των δικών του, την άλλη του Βαγγέλη Βενιζέλου, την τρίτη του Τύπου και των τηλεπαραθύρων και να στραφεί πλέον προς «πολιτική διαπραγμάτευση» με τους Τροϊκανούς θυμίζει –αλήθεια!– τους Χριστιανούς εκείνους που, καθώς ετοιμάζονταν να κατέβουν στην αρένα, έδιναν ο ένας στον άλλο θάρρος με βάση την πληροφορία ότι, αυτήν την φορά, στα λιοντάρια είχαν μόλις δώσει να φάνε, οπότε…

Ο δε Γιάννης Στουρνάρας, που έφτασε να παραπονιέται πως «είναι άδικο» που οι Ευρωπαίοι δεν δίνουν συνέχεια στο ελληνικό αίτημα/στην υπόσχεση για ρύθμιση του χρέους μας πριν τις Ευρωεκλογές του Μαΐου (πρωτύτερα ήταν οι γερμανικές εκλογές του Σεπτεμβρίου, τώρα τρέχει ο σχηματισμός Γερμανικής Κυβέρνησης που πάει για γύρισμα του χρόνου…), στιγμές-στιγμές φέρνει στην μνήμη τον άλλο Χριστιανό, που ψιθυρίζει στους γύρω του: «Εκείνο εκεί το λιοντάρι, το μεγάλο, δεξιά, είναι πιο φιλικό. Θα τα βρούμε!»… (Να ’ναι ο Γιοργκ Άσμουσεν, να ’ναι ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε; Να ’ναι οι προθέσεις της SPD γενικώς;).

Ατυχώς, εκείνο που εμείς οι ίδιοι δεν πολυπροσέξαμε, είναι ότι οι Ευρωπαίοι «εταίροι» μας περνούν ήδη –σταδιακά– σε προτεραιότητα Ευρωεκλογών. Οι Γερμανοί με τους Εναλλακτικούς (=αντι-Ευρωπαίους) τους, οι Ιταλοί με τον (αντισυστημικό) Μπέπε Γκρίλο τους, οι Γάλλοι με την (σε κατακόρυφη άνοδο) Μαρίν Λεπέν, οι Αυστριακοί, οι Σουηδοί, οι Ολλανδοί, οι Βέλγοι με τα δικά τους φυντάνια, δύσκολα θα δώσουν την πρώτη τους μέριμνα στην Ελλάδα. Ή τη δεύτερη. Ή και την τρίτη…

«Εκείνο εκεί το λιοντάρι, το μεγάλο, δεξιά, είναι πιο φιλικό. Θα τα βρούμε!»… (Να ’ναι ο Γιοργκ Άσμουσεν, να ’ναι ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε; Να ’ναι οι προθέσεις της SPD γενικώς;).

Σημειώστε, άλλωστε, πώς η παρουσία του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζοζέ-Μανουέλ Μπαρόζο, σε συγκέντρωση στο Βέλγιο (όπου σπανίως τα πνεύματα παίρνουν φωτιά, πλην αν είναι για το γλωσσικό τους ζήτημα και τους αυτονομισμούς…) συνοδεύτηκε με πόλεμο αυγών προς την σκηνή! Φοιτητές τον εγκαλούσαν για τη γενίκευση της συνταγής τής λιτότητας, κι εκείνος δεν μπόρεσε να περάσει με τίποτε το μήνυμα ότι… αντίθετος είναι κι ο ίδιος. Τελικά, προκειμένου να εκτονώσει την κατάσταση, χρειάστηκε να καταφύγει (χωρίς να έχει φάει αυγό, βέβαια!) στο γνώριμο «Ομελέτα δεν γίνεται, αν δεν σπάσεις αυγά».

Γιατί όμως ο Μπαρόζο να βρίσκεται σε λογική προεκλογικής καμπάνιας των Ευρωεκλογών; Μα, επιδιώκει την ανανέωση της θητείας του στην Προεδρία –της Ευρωπαϊκής Επιτροπής– και, από το 2014, πλέον, στην ανάδειξη σε αυτήν τη θέση θα παίζει ρόλο (όχι ακριβώς αποφασιστικό, πάντως όχι και απλώς συμβουλευτικό/επικυρωτικό) και το Ευρωκοινοβούλιο, ενώπιον του οποίου θα επιδιώκουν οι διάφορες πολιτικές ομάδες να συγκεντρώσουν ψηφαλάκια για τους προτιμώμενους υποψηφίους τους. Από το Λαϊκό Κόμμα/Χριστιανοδημοκράτες, ο Μπαρόζο είναι μια εκδοχή, ο Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ του Λουξεμβούργου (που τον γνωρίσαμε ως πρόεδρο του Eurogroup τις δύσκολες ώρες της ελληνικής κρίσης) μια άλλη. Από τους Ευρωσοσιαλιστές, μάλλον ο νυν πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Μάρτιν Σουλτς, έχει ήδη το χρίσμα. Από την Ευρωπαϊκή Αριστερά –που διαθέτει κάτι σαν 5% των ψήφων στο σημερινό Ευρωκοινοβούλιο– έχει προκριθεί ο ημέτερος Αλέξης Τσίπρας. (Ξαναθυμηθείτε την θερμότητα του κλίματος Σουλτς με ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος υποτίθεται ότι θα στήριζε … ΠΑΣΟΚ, και ξανασκεφτείτε!).

Η αρένα γίνεται πιο δύσκολη για τους Χριστιανούς, οι οποίοι ανακαλύπτουν (;) ότι η Ευρωπαϊκότητα δεν εξημερώνει αναγκαστικά τα θηρία –και ότι τα πλέον φιλικά σου λιοντάρια δεν είναι αξιόπιστα τη στιγμή της συνάντησης με Χριστιανούς…

 

Ο Αντώνης Παπαγιαννίδης είναι δημοσιογράφος.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή
Διονύσης Μαρίνος Αυτοί οι δρόμοι φτιάχτηκαν για εμάς, Δημήτρη Κουφοντίνα 

Ο αρχιδολοφόνος της 17 Νοέμβρη εξακολουθεί να πιστεύει πως ο κόσμος του ανήκει. Αμετανόητος και με ελαφρά συνείδηση περπατάει πλέον ανάμεσά μας σαν να μην έχει συμβεί τίποτα. Την ίδια στιγμή που οι ομοϊδεάτες του θεωρούν πως οι δρόμοι είναι δικοί τους.

04.01.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Θοδωρής Τσεκούρας Θοδωρής Τσεκούρας: Τι μου έμαθαν τα παιδιά μου για την πολιτική 

Πώς να κρυφτείς από τα παιδιά; Αλλά και πώς να κρυφτεί ένας πρωθυπουργός που δεν δείχνει να είναι ενήλικας; Η χώρα, περισσότερο από όλα, χρειάζεται πολιτικούς που θα είναι υπεύθυνοι γονείς.

26.12.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Διονύσης Μαρίνος Οι καλλιτέχνες νιώθουν ακόμα υποχρεωμένοι να δηλώνουν αριστεροί; 

Υπήρξε αριστερή επιβολή στην τέχνη από το 1974 και μετά; Ποιος μπορεί να το αρνηθεί. Κι όμως, για πρώτη φορά η αριστερή κουλτούρα δεν διαθέτει το αλάθητο του Πάπα. Είναι κι αυτό ένα από τα καλά της κρίσης, γράφει ο Διονύσης Μαρίνος.

29.12.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Κίμων Φραγκάκης Έκλεισαν (ξανά) τα σχολεία στο κέντρο για να μην κρυώσουν τα παιδάκια μας 

Γιούπι! Πάλι θα κάνουμε κοπάνα. Με μια λιτή ανακοίνωση της τελευταίας στιγμής σήμερα το πρωί και ενώ δεν χιόνιζε καν, ο Δήμος Αθηναίων έκλεισε τα σχολεία. Μην του «κάτσει καμιά στραβή στη βάρδια» και κρυώσει κανένα παιδάκι.

08.01.2019

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro