Μια συζήτηση με την κοιλιά μου

Στην πραγματικότητα, ένας 56άρης είναι ένας κωλόγερος του κερατά. Απόδειξη το αυτεξούσιον της μπάκας του (και όλων των υπολοίπων ανεξάρτητων συστημάτων). Τι προτείνω; Τίποτα. Αφήστε το, κάποτε θα τελειώσει. Ατυχώς, μπορεί και να σ' αγαπήσουν. Το νινιό ή τα λεφτά σου.

 
bd656e04

Φτάνεις τα 56, η μπάκα μεγαλώνει και τι κάνεις; Καλή ερώτηση. (Φωτό: GQ)

Ήταν πρωί τ’ Αυγούστου, κοντά στη ροδαυγή, όταν διαπίστωσα ότι η περιοχή της κοιλιάς μου είχε μεγαλώσει. Μιλάμε για hugde κατάσταση. Enormous για τα δεδομένα μου.

Ακατανόητο. Το άτομο έτρωγα μια φορά τη μέρα. Εντάξει, κακό, όπως μου εξήγησαν οι δόκτορες. Αλλά απλά πράγματα, χώρια ότι είχα προσθέτει σαλάτες και φρούτα στο διαιτολόγιο, παρότι πάντα πίστευα ότι ελάχιστη διατροφική σχέση είχα με τα αμνοερίφια και βοοειδή, εξόν από τα κέρατα.

Για να φανταστείτε, καθόμουνα κάτω από το αρμυρίκι και, σε απόλυτη άπνοια, χορεύαν τα κλαδιά του σκασμένα στα γέλια. Κι όταν το απόγευμα πήγαινα να βάλω ενυδατικό, σείονταν οι τοίχοι εν πλήρει ευθυμία και μου λέγαν ότι, εξαιτίας μου, το Σεισμολογικό έδινε 8 Ρίχτερ στη Νίσυρο.

Η μπάκα μου πήρε μέρος σε αγώνα κάβας-σουπερμάρκετ. Φυσικά, κέρδισε η κάβα, καθαρά για λόγους υλικοτεχνικής υποδομής.

Ωστόσο, στα 56 μου συνέβη. Η μπάκα μου πήρε μέρος σε αγώνα κάβας-σουπερμάρκετ. Φυσικά, κέρδισε η κάβα, καθαρά για λόγους υλικοτεχνικής υποδομής. Έκτοτε, το συζητάμε σε καθημερινή βάση. Ιδίως με τη Φώφη. Άγρια και τσαμπουκαλεμένη.

Οφείλω να ομολογήσω ότι μου φέρεται άσκημα. Καμιά φορά πάει να ψελλίσει καμιά κουβέντα και το κάτω κεφάλι, αλλά η μπάκα με το ειδικό της βάρος τού λέει να σκάσει.

Είπα κάθε Παρασκευή να κατεβαίνω λαϊκή. Αλλά δεν είχε ούτε μπακαλιαράκι ούτε θράψαλο ούτε προσφυγάκι, έστω και μπρόκολο χωρίς απόδειξη. Κατέφυγα σε μια εναλλακτική κοτοπουλί – μπριζολακί – σουβλακερί, και ολίγη από εσχάτη. Και την κάβα να δίνει ρακί για σαλάτα σε ιαπωνέζικο μπολάκι.

Ο γιατρός μου σύστησε αντικαταθλιπτικά. Σούπερ. Μετά από δυο βδομάδες ξερνάω συνέχεια. Κι έχω γίνει τζιτζί. Όλα πάνε τέλεια. Σε σημείο να ζητήσω σε μια γκόμενα να βγούμε και να μου το αφήσει ανοικτό – το ενδεχόμενο.

Υποσχόμενο. Αλλά φοβάμαι μήπως συμφωνήσει. Εντάξει, αργότερα περνάμε κι από Μαβίλη. Το προτιμάω σε απλή εκδοχή: δύο σουβλάκια – ένα λουκάνικο – μουστάρδα. Και κάτι ωραίες Ρωσίδες πήρε το μάτι μου στη Μιχαλακοπούλου. Τι δρόμος κι αυτός! Άλλη κουλτούρα βρε παιδί μου, πώς να το κάνεις; Θολούρα.

 

Διαβάστε ακόμα: Γιατί η γιόγκα είναι hot, very hot

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close