Shipping up to Boston

Ο Γιώργος Μυζάλης ξεκινάει ένα ταξίδι, με «τερματισμό» τη συμμετοχή του στον Μαραθώνιο της Βοστώνης στις 17 Απριλίου και μοιράζεται μαζί μας όλες τις σκέψεις που περνάνε από το μυαλό και τα πόδια του.

 
2431632974_c332987fc6_o

Ο Γιώργος Μυζάλης στις 17 Απριλίου θα βρεθεί στον καλύτερο μαραθώνιο του κόσμου, σε αυτόν της Βοστώνης. (Φωτογραφία από τον χρήστη του Flickr maple’s mama)

Σήμερα που γράφω αυτές τις γραμμές, ξεκινά μια σημαντικότατη δρομική αντίστροφη μέτρηση για μένα (εσείς τη διαβάζετε με ελαφρά χρονοκαθυστέρηση). Δεν θα φλυαρήσω περισσότερο. Θα σας αποκαλύψω ευθύς αμέσως ότι σε εκατό μέρες θα τρέξω στον καλύτερο Μαραθώνιο του κόσμου, αυτόν της Βοστώνης, στις 17 Απριλίου τρέχοντος έτους. Η προετοιμασία μου ξεκίνησε μόλις και τα πρώτα «μεγάλα κομμάτια» έκαναν την εμφάνισή τους στα προπονητικά μου προγράμματα, αυτά που με τόση προσοχή κι επιστήμη συντάσσει για μένα ο προπονητής μου, ο σπουδαίος Νίκος Δημητριάδης.

Ο Μαραθώνιος της Βοστώνης προκαλεί δέος στον συμμετέχοντα και απαιτεί από αυτόν συγκεκριμένες επιδόσεις, ανάλογα με την ηλικιακή του κατηγορία προκειμένου να συμμετάσχει. Αυτά τα όρια, τα ιδιαιτέρως απαιτητικά, χρειάστηκαν τέσσερα χρόνια εντατικής προπόνησης και προσήλωσης για να επιτευχθούν. Κι αν υποθέσουμε ότι η Βοστώνη είναι μια άλλη Ιθάκη, και ότι και σε αυτή την περίπτωση το ταξίδι είχε τη σημασία του, αφού συμφωνήσω, επιτρέψτε μου να διαφοροποιηθώ και λιγάκι.

Μου πήρε περισσότερα από δύο χρόνια για να «μπατζετάρω» το ταξίδι στον Μαραθώνιο της Βοστώνης. Από εκείνο το βράδυ του Μαΐου, όμως, δεν το έβγαλα στιγμή από το μυαλό μου. Και τώρα ξεκινάω την αντίστροφη μέτρηση.

Αν είσαι μαραθωνοδρόμος του χρονομέτρου, από εκείνους που κυνηγούν, εκτός από τον άθλο του τερματισμού, την υπέρβαση του εαυτού σου, γνωρίζεις τι εστί μαραθώνιος της Βοστώνης και αποδίδεις προστιθέμενη αξία, εκτός από το ταξίδι, και στον προορισμό. Γιατί ξέρεις την ιστορία του Κυριακίδη και την ηρωική του νίκη το 1946, έχεις διαβάσει για τον αγώνα, έχεις πληροφορηθεί ότι εκεί έτρεξε την απόσταση για πρώτη φορά μία γυναίκα (1967) «ανοίγοντας το δρόμο», θυμάσαι τη βομβιστική επίθεση του 2013 κ.ο.κ. Ο Μαραθώνιος της Βοστώνης ξεκίνησε αμέσως μετά την αναβίωση του αγωνίσματος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σπύρου Λούη, τον Απρίλιο του 1897 και δεν σταμάτησε ποτέ. Διεξάγεται έκτοτε, κάθε χρόνο, και για αυτό μετρά 120 συνεχόμενες διοργανώσεις (ο δικός μας μαραθώνιος δεν διεξήχθη κάποιες χρονιές εξαιτίας διαφόρων ανυπέρβλητων εξωτερικών εξελίξεων και κοινωνικών αναταραχών, για παράδειγμα Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος).

3439070166_a1d4860963_o

Ο Μαραθώνιος της Βοστώνης προκαλεί δέος στον συμμετέχοντα και απαιτεί από αυτόν συγκεκριμένες επιδόσεις, ανάλογα με την ηλικιακή του κατηγορία προκειμένου να συμμετάσχει. (Φωτογραφία από τον χρήστη του Flickr Greater Boston Convention & Visitors Bureau)

Θυμάμαι πολύ καλά πότε μου «καρφώθηκε» στο μυαλό να τρέξω στη Βοστώνη: Μάιος 2014, Παρασκευή βράδυ στο γυμναστήριο, λίγοι και ξεχασμένοι, μοναχικοί. Συναντώ το συντρεχαλατζή Χρήστο. Λίγες μέρες νωρίτερα έχω τρέξει το Μαραθώνιο του Παρισιού και έχω «πιάσει το όριο» για τη Βοστώνη (χωρίς να το ξέρω). «Για πού ετοιμάζεσαι τώρα;», με ρωτάει. «Φρανκφούρτη», του απαντάω. «Εσύ, πρέπει να τρέξεις στη Βοστώνη», μου λέει. «Στον καλύτερο αγώνα», συνεχίζει. Τότε, μου φάνηκε άπιαστο, από όλες τις άλλες απόψεις πλην των ορίων. Έξοδα, φόβος, πρώτο ταξίδι στην Αμερική. Μου πήρε περισσότερα από δύο χρόνια για να «μπατζετάρω», που λένε. Από εκείνο το βράδυ του Μαΐου, όμως, δεν το έβγαλα στιγμή από το μυαλό μου. Και τώρα ξεκινάω την αντίστροφη μέτρηση.

Να με έχετε στο μυαλό σας συντρεχαλατζήδες μου. Δεν σας ζητώ κάτι που δεν κάνετε ήδη, το ξέρω. Απλώς υπερθεματίζω. Και θα σας κρατώ ενήμερους για αυτή τη διαδρομή, την προετοιμασία και τον αγώνα. Έχω πολλές ιστορίες να μοιραστώ μαζί σας μέχρι τον Απρίλιο και (ελπίζω) ακόμα περισσότερες μετά τον Απρίλιο. Πάμε γερά – πάμε δυνατά!

ΥΓ.: Στη διαδρομή μου αυτή ως τη Βοστώνη, παίρνω σημαντική βοήθεια και αγάπη από τους προπονητές μου στο myathlete Νίκο Δημητριάδη, Αθανασία Τσουμελέκα και Καρολίνα Σκούρτη. Επίσης, καταλυτικής σημασίας υποστήριξη μού προσφέρει και το DNAnutricoach σε θέματα διατροφής και life coaching και βέβαια ο Θοδωρής Ζάχος (ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες δρομείς μεγάλων αποστάσεων όλων των εποχών) και η HIGH5 – sports nutrition. Συγκινημένος και ευγνώμων προς όλους.

 

Διαβάστε ακόμα: «Τολμήστε κάτι καινούργιο και σπάστε τη ρουτίνα στην οποία έχετε παγιδευτεί»

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top