Υπάρχει παραγωγικότερη Ελλάδα, και τη θέλουμε!

Από τους ξενώνες της Ηπείρου ως τα deli της Δράμας, και από τους designers της Θεσσαλονίκης ως τις μικροζυθοποιϊες των Κυκλάδων, ο Νίκος Νυφούδης βλέπει γύρω του μια Ελλάδα που παράγει -με μεράκι!- αντί να αυτομαστιγώνεται.

 
mikropapigo

Στην εσωτερική αυλή του ξενώνα Μικρό Πάπιγκο 1700. Ένα στολίδι με θέα τα άγρια όρη της Ηπείρου.( φωτο: http://www.mikropapigo.gr/

Ήμουν στις πρώτες τάξεις του γυμνασίου της Πυλαίας όταν έγινε και πάλι μεγάλος ντόρος για το Ασφαλιστικό. Τότε κάποιος δεν έβλεπε το παραγωγικό πρόσβλημα της χώρας, γιατί η κοιλιά ήταν χορτάτη, τα δάνεια πράσινα, οι πιστωτικές άδειες και κανείς δεν φανταζόταν αυτό που θα επακολουθούσε.

Το 2000 -θυμάμαι να συζητιέται- δεν θα έχουμε συντάξεις. Δεν πρόκειται να πάρουμε ποτέ σύνταξη, μουρμούριζαν οι “μεγάλοι” στις παρέες τους. Ο περίφημος νόμος Γιαννίτση. Που μπήκε στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας, γιατί για ακόμα μια φορά οι πολιτικοί εκείνης της εποχής φάνηκαν κατώτεροι των περιστάσεων. Θελήσαν όλοι τους, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, να είναι αρεστοί στο ποίμνιό τους, καταδικάζοντας τις μελλοντικές γεννιές στο τέλμα.

Όπου “τέλμα” διάβαζε το Σήμερα, καλά υποθέσατε. Φτάσαμε στο περίφημο τέλμα, το οποίο ακούγαμε τόσα χρόνια ότι θα έρθει, αλλά δεν το περιμέναμε να σκάσει στα χέρια μας. Στο σήμερα, όπου το Ασφαλιστικό περιήλθε σε αδιέξοδο, επειδή πολύ απλά δεν υπάρχουν αρκετοί εργαζόμενοι να επιδοτήσουν τους συνταξιούχους. Τι; Τι εννοείτε πού πήγαν οι εισφορές που έδιναν οι συνταξιούχοι όταν ήταν εργαζόμενοι; Στους προηγούμενους συνταξιούχους; Και τα δικά τους; Ααααα, έτσι πείτε μου, εκείνα πήγαν στο πελατειακό κράτος. Σωστά, στους διορισμούς, στα ρουσφέτια που κάποιοι ζήτησαν και κάποιοι πρόσφεραν. Με αποτέλεσμα ποτέ να μην καλυφθεί η τρύπα.

Αλλά πάλι το κυρίως πρόβλημα της χώρας δεν είναι εκεί. Το πρόβλημα της χώρας είναι ξεκάθαρα παραγωγικό. Η παραγωγή μάς λείπει, η οποία θα δημιουργούσε θέσεις εργασίας, ασφαλιστικές εισφορές με ταχύτερο ρυθμό αναπλήρωσης και εν γένει υπεραξία στον τόπο μας και σε ό,τι ονομάζουμε ελληνικό προϊόν: Είτε πρόκειται για αγροτική παραγωγή είτε για μεταποίηση είτε ακόμα και τελική εξυπηρέτηση μέσω του τουριστικού προϊόντος μας.

tsipouro

Μπορεί το τσίπουρο να γίνει πραγματικά η ελληνική γκράπα. Αρκεί να είναι εμφιαλωμένο και ποιοτικό. (Από το προσωπικό αρχείο του Κ. Γιώργου Πίττα)

Φαντάζομαι την περιφέρεια της Θεσσαλονίκης με τους μικρούς συνεταιρισμούς να φτιάχνουν τις καταπληκτικές μαρμελάδες, για τις οποίες δημιουργικά γραφεία, όπως οι Colibri, οι Admine, οι Beetroot, θα παράξουν μοναδικές συσκευασίες, ώστε να ανοίξει “χώρος” στα ράφια του εξωτερικού.

Ο καπιταλισμός, άλλωστε, στον οποίο επιλέξαμε να ζούμε, προσδιορίζεται ξεκάθαρα από τον τρόπο παραγωγής και τη διανομή του πλούτου. Που, αν μη τι άλλο, είχαμε συγκριτικό πλεονέκτημα τη δεκαετία του ’80 να φτιάξουμε όπως ακριβώς θέλαμε, γιατί πράγματι τότε η Ελλάδα φτιαχνόταν από το μηδέν. Και φτιάχτηκε έτσι όπως τη βλέπουμε σήμερα.

beers

Η χώρα πια μετράει μερικές δεκάδες μικρές ζυθοποιϊες. Δικαιούνται τη στήριξη τόσο του Κράτους όσο και τη δική μας. (Από το προσωπικό αρχείο του Κ. Γιώργου Πίττα)

Φαντάζομαι λοιπόν, για παράδειγμα, μια περιοχή όπως την ευρύτερη Θεσσαλονίκη που γνωρίζω καλά, με πιο έντονη την καλλιέργεια των χωραφιών με συγκεκριμένες αποδοτικές παραγωγές. Τη θέλω και πάλι έντονα κτηνοτροφική περιοχή, με τα τυριά Σοχού σε σωστή συσκευασία και με επιμόρφωση για το πώς μπορεί το εκπληκτικό προϊόν να πάρει υπεραξία, με τους μικρούς συνεταιρισμούς των χωριών να αρχίσουν να βράζουν την κατσαρόλα και να φτιάχνουν τις καταπληκτικές μαρμελάδες, για τις οποίες δημιουργικά γραφεία όπως οι Colibri, οι Admine, οι Beetroot και τόσοι άλλοι θα παράξουν μοναδικές συσκευασίες, ώστε να ανοίξει “χώρος” στα ράφια του εξωτερικού.

Φαντάζομαι τη Β’ Θεσσαλονίκης τουλάχιστον με ένα βραβευμένο εστατόριο στο Χορτιάτη για κυνήγι ή στη Βόλβη για πέστροφα, με ταυτόχρονη αναγνώριση του terroir της περιοχής, το οποίο φιλοξενεί πέρα από τον μεγάλο Βαγγέλη Γεροβασιλείου, εξαιρετικά μικρότερα οινοποιεία, όπως το Κτήμα Αδάμ και το Κτήμα Αρβανιτίδη και σαφώς περιμένω να δω έστω και μία προωθητική περιήγηση του Υπουργείου Τουρισμού ή Εξαγωγών για τα συγκριτικά πλεονεκτήματα του τόπου μου. Το ίδιο και για τον δικό σας τόπο, είτε είναι η ορεινή Χαλκιδική είτε η Κατερίνη, η Καβάλα ή η Δράμα, η οποία παράγει μερικά από τα καλύτερα κρασιά (και αλλαντικά!) του κόσμου.

Και ξέρετε κάτι; Δεν θέλω πια να φαντάζομαι. Θέλω επιτέλους να τα δω να συμβαίνουν. Μόνον εμείς μπορούμε να το κάνουμε πράξη, ας μη το βάλουμε κάτω, ας μην χαρίσουμε ούτε έναν πόντο από τον τόπο μας στους λαϊκιστές της συμφοράς που διαφεντεύουν οριζόντια σχεδόν όλο το πολιτικό σκηνικό. Αν ανήκετε σε όσουν παράγουν αντί να γκρινιάζουν μην το βάζετε κάτω. Να ξέρετε ότι δεν είστε μόνοι.

Loutza

Το τρανό παράδειγμα της μυκονιάτικης Λούτζας. Δικαιούμαστε να το κρατάμε κρυμμένο; (Από το προσωπικό αρχείο του Κ. Γιώργου Πίττα)

Διαβάστε ακόμα: Γιατί καθυστερεί ο σχηματισμός ενός φιλοευρωπαϊκού μεταρρυθμιστικού μετώπου; 

 

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή
Γιώργος Κωνσταντινίδης Γυναίκες και σπέρμα: It’s complicated 

Αν το καλοσκεφτείς, το πού θα τελειώσεις είναι ένα θέμα. Πρώτον διότι κάπου πρέπει να γίνει και δεύτερον διότι οι αντιδράσεις της παρτενέρ σου δεν είναι δεδομένες. Σε κάποιους λοιπόν μπορεί μπορεί να φαίνεται χυδαίο να διαπραγματευόμαστε ένα τέτοιο θέμα δημόσια, αλλά δεν είναι. Συμπερικλείει αγάπη, φροντίδα, ενδιαφέρον και τρυφερότητα. Και ηδονή.

30.09.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Δημήτρης Ποτηρόπουλος Γιατί δεν έχουμε ουρανοξύστες στην Αθήνα; 

Γιατί η πρωτεύουσα δεν έχει αποκτήσει ψηλότερο κτίριο από τον Πύργο Αθηνών εδώ και 50 χρόνια; Αληθεύει ότι τα κτίρια δεν πρέπει να περνούν σε ύψος την Ακρόπολη; Φταίει η καχυποψία απέναντι στη Χούντα που είχε αυξήσει τους συντελεστές δόμησης; Γράφει ο βραβευμένος αρχιτέκτων Δημήτρης Ποτηρόπουλος.

30.09.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Κίμων Φραγκάκης Παρακαλούμε το Πολυτεχνείο να βανδαλιστεί ξανά, με άποψη 

Μπροστά στην τριτοκοσμική εικόνα βρομιάς και ευτέλειας που παρουσιάζει ο ναός αυτός της γνώσης, θα ήταν προτιμότερο να αποκτήσει εκ νέου το μαύρο του «καμουφλάζ» απέναντι στα γκράφιτι.

01.10.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro