Άρης Μαραγκόπουλος: «Με έξι βιβλία προς την ελευθερία»

Πώς μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου επιδραστικοί Έλληνες ένιωσαν να διαμορφώνεται η σκέψη και η ζωή τους.

 
«Σε αντίθεση με τους συμμαθητές μου στο σχολείο και τους συμφοιτητές μου στο πανεπιστήμιο, εγώ διάβαζα τη γλώσσα του κατακτητή (αγγλικά), ζωγράφιζα, φωτογράφιζα, διάβαζα τους ποιητές του ‘’Ίκαρου’’, ζούσα στον καταδικό μου ελευθεριακό κόσμο (Μαρξ-Τζόις-Πικάσσο). Γράφω πάντα αντλώντας από εκείνα τα παρθένα χρόνια της μαθητείας».

«Σε αντίθεση με τους συμμαθητές μου στο σχολείο και τους συμφοιτητές μου στο πανεπιστήμιο, εγώ διάβαζα τη γλώσσα του κατακτητή (αγγλικά), ζωγράφιζα, φωτογράφιζα, διάβαζα τους ποιητές του ‘’Ίκαρου’’, ζούσα στον καταδικό μου ελευθεριακό κόσμο (Μαρξ-Τζόις-Πικάσσο). Γράφω πάντα αντλώντας από εκείνα τα παρθένα χρόνια της μαθητείας».

Θυμάμαι πολύ καλά τα έξι πρώτα βιβλία που ερέθισαν τη νεότητά μου. Όλα τους, με τον ανοίκειο, για τα τότε αθώα μου μάτια τρόπο τους, σχεδίασαν εντός μου κάποιες μικρές χαραμάδες ελευθερίας (από τότε που καταλάβαινα τον εαυτό μου ένιωθα ότι δεν απολαμβάνω –κι ότι ούτε ο υπόλοιπος κόσμος απολαμβάνει– όση ελευθερία έχει κανείς ανάγκη για να ζει πραγματικά «σαν άνθρωπος»).

1. 1958: «Ροβύρος ο Κατακτητής», του Ζιλ Βερν (στη στερεότυπη έκδοση της «Ατλαντίδας» με το σκληρόδετο κόκκινο εξώφυλλο). Ηλικία: 9-10 χρονών (ώστε μπορεί κανείς να φαντάζεται ό,τι τρέλα θέλει, ώστε λοιπόν με το γράψιμο…).

«Από τότε που καταλάβαινα τον εαυτό μου ένιωθα ότι δεν απολαμβάνω όση ελευθερία έχει κανείς ανάγκη για να ζει πραγματικά ‘’σαν άνθρωπος’’»

2. 1960: «O Eραστής της λαίδης Τσάτερλι», του Nτέιβιντ Χέρμπερτ Λόρενς. Ηλικία: 12-13 χρονών (Θεέ μου, θέλω ΚΙ ΕΓΩ να κάνω ΑΥΤΑ τα ερεθιστικά πράγματα, Θεέ μου τι ανατριχίλα είναι αυτή…).

3. 1961: «Κατά Σαδδουκαίων», του Μιχάλη Κατσαρού. Ηλικία: 13-14 χρονών (ο Μιχάλης ήταν θείος μου, το βιβλίο υπήρχε στο σπίτι από το 1953, που πρωτοεκδόθηκε. Ώστε, είπα, ένας άνθρωπος που τον ξέρω τόσο καλά κρύβει ένα τόσο μαγικό κόσμο, ώστε ΑΥΤΟ είναι η ποίηση – κι όχι τα ανώφελα στιχάκια του σχολείου)!

4. 1963: «Μικρό Φιλοσοφικό Λεξικό», των Ρόζενταλ και Γιουντίν. Ηλικία: 15-16 χρονών (ώστε όσα σκέφτομαι εγώ για τον κόσμο τα έχουν σκεφτεί κι άλλοι, ώστε ΣΙΓΟΥΡΑ οι περισσότεροι λεφτάδες είναι απατεώνες και κλέφτες, ώστε ΣΙΓΟΥΡΑ ο Θεός ΔΕΝ δημιούργησε τον κόσμο, κλπ. κλπ.)

«Picasso», του Hans L.C. Jaffè. «Ώστε είναι αλήθεια πως μπορεί κανείς να ζωγραφίζει ελεύθερα, ελεύθερα, ελεύθερα!», είχε σκεφτεί ο Άρης Μαραγκόπουλος όταν το διάβασε σε ηλικία 17-18 χρονών.

«Picasso», του Hans L.C. Jaffè. «Ώστε είναι αλήθεια πως μπορεί κανείς να ζωγραφίζει ελεύθερα, ελεύθερα, ελεύθερα!», είχε σκεφτεί ο Άρης Μαραγκόπουλος όταν το διάβασε σε ηλικία 17-18 χρονών.

5. 1966-67: «Ulysses‒, του Τζέιμς Τζόις. Ηλικία: 17-18 χρονών (ώστε είναι αλήθεια πως μπορεί κανείς να γράφει ελεύθερα, ελεύθερα, ελεύθερα!)

6. 1966-67: «Picasso», του Hans L.C. Jaffè. Ηλικία: 17-18 χρονών (ώστε είναι αλήθεια πως μπορεί κανείς να ζωγραφίζει ελεύθερα, ελεύθερα, ελεύθερα!)

Τα άλλα παιδιά, π.χ. οι συμμαθητές μου στο σχολείο, διάβαζαν Βενέζη, Μυριβήλη, Καζαντζάκη, Καραγάτση, και οι συμφοιτητές μου στο πανεπιστήμιο, οι πιο προχωρημένοι, Βασιλικό, Ταχτσή και Στρατή Τσίρκα. Όχι εγώ, όχι τότε ακόμα. Εγώ βρισκόμουν αλλού. Διάβαζα τη γλώσσα του κατακτητή (αγγλικά), ζωγράφιζα, φωτογράφιζα, διάβαζα τους ποιητές του «Ίκαρου», ζούσα στον καταδικό μου ελευθεριακό κόσμο (Μαρξ-Τζόις-Πικάσσο), καταβάλλοντας σκληρή προσπάθεια να καταλάβω τον σκληρό κόσμο: γράφω πάντα αντλώντας από εκείνα τα παρθένα χρόνια της μαθητείας.

 

//Ο Άρης Μαραγκόπουλος είναι συγγραφέας, μεταφραστής, κριτικός και ιδρυτικό στέλεχος των εκδόσεων Τόπος όπου και διευθύνει το τμήμα λογοτεχνίας. Τελευταίο του βιβλίο το δοκίμιο πολιτισμικής θεωρίας «Πεδία Μάχης Αφύλακτα» (Τόπος 2014)

 

Διαβάστε ακόμα: Θοδωρής Τσεκούρας: «Η επαφή μου με την προσωπικότητα του Dali ήταν το πρώτο βήμα για να ξεπεράσω την ντροπαλότητά μου μέσα από την τέχνη»

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή

Ας το παραδεχθούμε: ο έρωτας περνάει, αλλά η καύλα ποτέ. Θα μας ακολουθεί πάντα. Σε κάθε υποψία γυμνού δέρματος, στη γυναικεία φούστα που σηκώνεται στον αέρα, στα τυχαία αγγίγματα στο τρένο.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Κανείς δεν ξέρει καλύτερα τους ποιητές από τους ίδιους: τον βέβαιο δρόμο τους, το πώς φεύγουνε μια μέρα, την ασχήμια που είναι η κόλασή τους... Αυτά είναι πέντε από τα ωραιότερα νεοελληνικά ποιήματα του είδους –με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης σήμερα.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Ο Απόστολος Δοξιάδης θυμάται πώς μέσα από τις σελίδες του βιβλίου «Θεωρία των Συνόλων», που διάβασε στα 15 του, άγγιξε για πρώτη φορά το απόγειο της αίσθησης της υπερβατικής ομορφιάς των μαθηματικών και την υπόσχεση για την αποκάλυψη της πεμπτουσίας της αλήθειας.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Τα δύσκολα παιδικά χρόνια, το άγχος της υποκριτικής, η έννοια της ομορφιάς και του δίπολου ευτυχία-δυστυχία. Ο Αλέκος Συσσοβίτης μιλάει στο Andro και την Μία Κόλλια και δεν κρύβεται.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro