Ζητείται Θάτσερ για να τσακίσει τους χούλιγκαν στο ελληνικό ποδόσφαιρο

Το απόγευμα του Σαββάτου το ελληνικό ποδόσφαιρο έγινε και πάλι είδηση σε όλο τον κόσμο, όχι για το θέαμά του, αλλά εξαιτίας των χούλιγκαν που «χτύπησαν» στον τελικό Κυπέλλου ΠΑΟΚ-ΑΕΚ. Μήπως ήρθε ο καιρός να αλλάξουν τα πράγματα α λα Αγγλικά;

 

Μετά το τέλος της αναμέτρησης Μπέρμιγχαμ και Λιντς το 1985 ο αγωνιστικός χώρος μετατράπηκε σε πεδίο μάχης. (Φωτογραφία: Birmingham Mail / Mirrorpix)

Δεν είμαι μεγάλος οπαδός του ποδοσφαίρου. Από τα πέντε μου συχνάζω στα γήπεδα του μπάσκετ. Και ως Θεσσαλονικιός μου έχουν χαρίσει περισσότερες συγκινήσεις.

Ποτέ μου δεν χώνεψα τον οπαδισμό που είναι εντονότερος στο ποδόσφαιρο, αλλά και τον φανατισμό γεινικά, από όπου κι αν προέρχεται. Γι αυτό και η ενασχόλησή μου με τα κοινά κάθε άλλο παρά προσπάθεια για να «φανώ», να ξεχωρίσω μέσα στη μάζα, ήταν. Ποτέ μου δεν ένιωσα άνετα στις μεγάλες εκδηλώσεις και απέναντι σε εκφράσεις “θαυμασμού”. Τις αντιμετωπίζω όπως και τις αποδοκιμασίες. Συγκρατημένα. Η απάντηση σε κάθε έπαινο ή αποδοκιμασία είναι για εμένα η σκληρή δουλειά.

Δεν είμαι οπαδός της Θάτσερ, όπως μαρτυρά ο τίτλος. Το αντίθετο, έχοντας μεγάλη εμπειρία της Μεγάλης Βρετανίας, των ανισοτήτων και των δυσκολιών αυτής της βροχερής χώρας είμαι πάντα πολύ σκεπτικός στις συζητήσει που κάθε τόσο γίνονται στο Λονδίνο όπου ζω σχοδόν μόνιμα, με κεντρικό θέμα την “σιδηρά” Μάγκι.

Οι σκληρές αλλαγές της Θάτσερ, άλλαξαν για πάντα το ποδόσφαιρο στην Αγγλία. Πολλοί δεν της συγχώρεσαν τη σκληρή της στάση, αλλά οι hooligans «εξαφανίστηκαν» από τα βρετανικά γήπεδα.

Στη Μεγάλη Βρετανία, όμως, αγάπησα το ποδόσφαιρο. Είχα τη χαρά στα χρόνια του μεταπτυχιακού στο Portsmouth να παίζουν μπάλα δύο αγαπημένοι φίλοι, ο Κώστας Χαλκιάς και ο Γιάννης Σκοπελίτης. Χρυσή χρονιά -για εμένα μόνο βέβαια- που κατάφερα να δω περισσότερα από 20 παιχνίδια της πρώτης κατηγορίας.

Η πρώτη μου εμπειρία ήταν σοκαριστική. Θετικά! Παρότι η Portsmouth πάτωσε εκείνη τη χρονιά, το γήπεδο ήταν πάντα εκκλησία. Κι όταν ακόμα οι Pompey έτρωγαν 4 γκολ εντός έδρας χωρίς να σκοράρουν, το μόνο που άκουγες ήταν «wankers» («τρόμπες»). Έτσι απευθύνονταν στους δικούς τους ποδοσφαιριστές και καθόλου στους αντιπάλους ή στους φιλοξενούμενους φιλάθλους…

Τραυματίες, συλλήψεις και μια από τις μαύρες σελίδες του αγγλικού ποδοσφαίρου. (Φωτογραφία: Birmingham Mail / Mirrorpix)

Κάπως έτσι μου κίνησε το ενδιαφέρον τότε και έψαξα τις μεταρρυθμίσεις της Θάτσερ στο χώρο του ποδοσφαίρου. Το 1985 ήταν μια πολύ κακή χρονιά για την Αγγλία. Για το ποδόσφαιρο. Για όλους. Πρώτα το Bradford (56 νεκροί), μετά το Birmingham και φυσικά το Hillsborough που «στοίχειωσε» τη σιδηρά κυρία της Μεγάλης Βρετανίας. Ενενήντα έξι άνθρωποι χάσανε τη ζωή τους, με μεγάλα ερωτηματικά για τη στάση της αστυνομίας, η οποία μάλιστα προσπάθησε να κουκουλώσει τις ευθύνες της.

Το Χίλσμπορο στιγμάτισε τόσο τις πραγματικά μεγάλες αλλαγές στο αγγλικό ποδόσφαιρο, που όταν ανακοινώθηκε ο θάνατός της Θάτσερ, αρκετές ομάδες αντίθετα με το έθιμο δεν της απέδωσαν φόρο τιμής τηρώντας ενός λεπτού σιγή. Δεν της συγχώρεσαν ποτέ ότι δεν αντέδρασε κατά των πραγματικών υπευθύνων με ταχύτητα και αποφασιστηκότητα, όπως έκανε μετά το Χέϋζελ.

Παρόλα αυτά, η Μάγκι χτύπησε το χέρι όχι στο τραπέζι αλλά στο μαχαίρι. Οι αλλαγές, ήταν μεγάλες και άλλαξαν το άθλημα, τους ανθρώπους που το παρακολουθούσαν, όλα. Τα στάδια από τότε έχουν μόνο αριθμημένα καθίσματα, το σύστημα παρακολούθησης εξαφάνισε τους hooligans και όλα αυτά σε συνδυασμό με τον εθελούσιο αποκλεισμό για πέντε ολόκληρα χρόνια από τις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις, άλλαξε το άθλημα.

Ήταν η Θάτσερ που έφερε την Premier League στο σημερινό της status. Του πραγματικού υπερθεάματος. Της γιορτής όπου παίρνεις το παιδί σου από το χέρι και να πηγαίνεις χωρίς να φοβάσαι. Για όποιον το ζήσει δύσκολα θα αποδεχθεί την εγχώρια κατάσταση. Αλλά και δύσκολα θα αρνηθεί πως μας χρειάζεται μία Μάγκι με μηδενική ανοχή για να αλλάξει το πώς παίζεται η μπάλα στα γήπεδα μας. Χωρίς να υπολογίζει ούτε τους “στρατούς” των οργανωμένων οπαδών ούτε τους επιχειρηματικούς και πολιτικούς τους πάτρονες.

 

Διαβάστε ακόμα: Top 5 τελικοί του Κυπέλλου Πρωταθλητριών

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή
Γιώργος Κωνσταντινίδης Γυναίκες και σπέρμα: It’s complicated 

Αν το καλοσκεφτείς, το πού θα τελειώσεις είναι ένα θέμα. Πρώτον διότι κάπου πρέπει να γίνει και δεύτερον διότι οι αντιδράσεις της παρτενέρ σου δεν είναι δεδομένες. Σε κάποιους λοιπόν μπορεί μπορεί να φαίνεται χυδαίο να διαπραγματευόμαστε ένα τέτοιο θέμα δημόσια, αλλά δεν είναι. Συμπερικλείει αγάπη, φροντίδα, ενδιαφέρον και τρυφερότητα. Και ηδονή.

30.09.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Δημήτρης Ποτηρόπουλος Γιατί δεν έχουμε ουρανοξύστες στην Αθήνα; 

Γιατί η πρωτεύουσα δεν έχει αποκτήσει ψηλότερο κτίριο από τον Πύργο Αθηνών εδώ και 50 χρόνια; Αληθεύει ότι τα κτίρια δεν πρέπει να περνούν σε ύψος την Ακρόπολη; Φταίει η καχυποψία απέναντι στη Χούντα που είχε αυξήσει τους συντελεστές δόμησης; Γράφει ο βραβευμένος αρχιτέκτων Δημήτρης Ποτηρόπουλος.

30.09.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Κίμων Φραγκάκης Παρακαλούμε το Πολυτεχνείο να βανδαλιστεί ξανά, με άποψη 

Μπροστά στην τριτοκοσμική εικόνα βρομιάς και ευτέλειας που παρουσιάζει ο ναός αυτός της γνώσης, θα ήταν προτιμότερο να αποκτήσει εκ νέου το μαύρο του «καμουφλάζ» απέναντι στα γκράφιτι.

01.10.2018

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro