Τρέχεις ή… «τρέχεις»: Τα «εισαγωγικά» στη λέξη που κάνουν τη διαφορά

Σε μια περίοδο που όλοι τρέχουν και το τρέξιμο αγγίζει τα όρια της μόδας, ο Γιώργος Μυζάλης ξεκαθαρίζει τα πράγματα. Γιατί άλλο τρέχεις και άλλο «τρέχεις».

 
davidburton-1302-w1270-h850

(Φωτογραφία του David Burton για το GQ)

«Τι κάνεις;». Κλασική ερώτηση μεταξύ φίλων ή και απλώς γνωστών, συνεργατών και γειτόνων. Οι απαντήσεις πολλές και όλες κλισέ ή τυπικές συνήθως. Μια από αυτές, όμως, αφορά σε ετούτη εδώ τη στήλη. Τι κάνεις, λοιπόν; Τρέχω – η απάντηση. Και εδώ εγείρεται το θέμα των εισαγωγικών. Γιατί όλοι «τρέχουμε», αλλά αισθητά λιγότεροι τρέχουμε. Δεν είναι κακό, δεν είναι καλό, είναι αυτό. Κάποιοι τρέχουν, κάποιοι άλλοι «τρέχουν» και είναι κι εκείνοι που «τρέχουν» και τρέχουν. Ξεκάθαρη η προτίμηση όλων προς τους ομοίους τους. Είναι και γενικότερη ψυχολογική στάση αυτή του ανθρωπίνου είδους που, έχοντας εντυπωμένες στη γενετική του μνήμη τις αγέλες των πρώτων (πολλών – αμέτρητων) χρόνων της ύπαρξής του, αναζητά «συμμάχους» να συνταχτεί. Ωστόσο, καθώς περνούν τα χρόνια, η φυλή που «τρέχει» απλώς δεν με συγκινεί. Δεν μου αρκεί αυτό το «τρέξιμο», το εντός εισαγωγικών. Γιατί πολλές φορές προκαλεί δυσφορία στους ίδιους τους «τρέχοντες». Δεν το υποτιμώ, προς θεού, αλλά δεν μου αρκεί. Και εξηγούμαι.

Δεν έχω την απαίτηση να πλημμυρίσουν οι δρόμοι και οι αγώνες από τρεχαλατζήδες, ούτε να παρατήσουμε τα αυτοκίνητά μας άπαντες και να μετατρέψουμε όλες μας τις μετακινήσεις σε τρεχάλες, περιπάτους και ποδηλατάδες. Αλλιώς το εννοώ εγώ το ρήμα τρέχω (άνευ εισαγωγικών). Στο μυαλό μου, λοιπόν, το ρήμα τρέχω έχει συνώνυμο το ρήμα αγαπώ. Και μάλιστα όχι σκέτο αλλά με «ουρά»: αγαπώ παθιασμένα. Και αυτό το συνώνυμο αναζητώ στους ανθρώπους για να νιώσω οικειότητα, να νιώσω ασφάλεια, να νιώσω «συμμαχία». Ανθρώπους που, πέραν του δεδομένου «τρεξίματος» της εποχής και της καθημερινότητας, παθιάζονται με κάτι. Παίζουν σκάκι μανιωδώς, κάνουν αναρρίχηση ακόμα και αργά τη νύχτα, βλέπουν τρεις ταινίες την εβδομάδα στο σινεμά, μαγειρεύουν δημιουργικά για τους φίλους τους, βιβλιοτρώγουν «μέχρι σκασμού», ταξιδεύουν σχεδόν άφραγκοι, ξυλουργούν μετά μανίας. Νομίζω γίνομαι κατανοητός.

Καθώς περνούν τα χρόνια, ενισχύεται η πεποίθησή μου ότι η πραγματική ευτυχία κρύβεται πίσω από τη φράση: τρέχω και δεν φτάνω.

Φίλε, αν δεν έχεις πάθη, αν δεν κυνηγάς όνειρα, αν δεν μπορείς να ζήσεις δυο μέρες άφραγκος, αν δεν μπορείς να ζήσεις δυο μέρες σε δυο ώρες, αν δεν δακρύζεις με ένα στίχο, αν δεν νοσταλγείς παρελθόν και μέλλον, αν δεν ταξιδεύεις με το αεροπλάνο ή το μυαλό σου, αν δεν ρισκάρεις την αποτυχία, αν δεν τρέχεις μικρές ή μεγάλες αποστάσεις, τι κάνεις; Τι περιμένεις; Ο ποιητής το είπε: δεύτερη ζωή δεν έχει.

Καθώς περνούν τα χρόνια, ενισχύεται η πεποίθησή μου ότι η πραγματική ευτυχία κρύβεται πίσω από τη φράση: τρέχω και δεν φτάνω. Ας την κάνω κουπλέ, λοιπόν, μιας και έχω ρεφρέν δοκιμασμένο και «κλεψιμαίικο». Ρεφρέν των τελευταίων χρόνων μου, των χρόνων της τρεχάλας, που μου δίνει δύναμη και κίνητρο για το επόμενο χιλιόμετρο, η ατάκα του φίλου Στέλιου που τρέχει και «τρέχει»: πάμε γερά – πάμε δυνατά!

 

Διαβάστε ακόμα: «Το τρέξιμο για μένα είναι αφετηρία, ταξίδι και προορισμός»

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή του μήνα

Στο βιβλίο «Γυρίστε τον γαλαξία με ωτοστόπ» ο Douglas Adams είχε γράψει ότι το νούμερο 42 είναι η μεγάλη απάντηση στο απόλυτο ερώτημα της ζωής, του σύμπαντος και των πάντων. Από τότε έχουν περάσει 40 χρόνια και όπως φαίνεται η θεωρία του επιβεβαιώνεται. Εσύ το ήξερες ότι το αίμα των δωρητών έχει διάρκεια ζωής 42 ημερών; Αν όχι, δες αυτή την υπέροχη διαφήμιση του Ερυθρού Σταυρού της Αυστραλίας και θα μάθεις ότι το νούμερο 42 είναι η μεγάλη απάντηση στο απόλυτο ερώτημα της ζωής - της ζωής κάποιων συνανθρώπων μας.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Σύμφωνα με τους μελλοντολόγους, ως το 2050 η ανθρώπινη συνείδηση θα μπορεί να υπάρξει στο διηνεκές σε κόσμους που οι ίδιοι θα έχουμε δημιουργήσει από τη στιγμή που καταφέρουμε να τηλεφορτώσουμε τον εγκέφαλό μας σε υπολογιστές.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Γιατί αποφάσισε να πάρει τους δρόμους; Ποιο είναι το ωραιότερο σημείο που έχει τρέξει; Τι τον ανεβάζει και τι τον ρίχνει; Ένα στέλεχος ιδιωτικής εταιρίας μας αποκαλύπτει όσα του έμαθε ο δρόμος.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Τον Φεβρουάριο του 2018, ο Βασίλης Βλαχογιάννης έκανε πραγματικότητα ένα μεγάλο του όνειρο, καθώς με τη συμμετοχή του στο Μαραθώνιο του Τόκιο κατάφερε να τερματίσει στους 6 Major Marathons. Ο ένας από τους 5 Έλληνες που τα έχουν καταφέρει. Διαβάστε αυτό το ταξίδι δύναμης, αντοχής και προσήλωσης, όπως το περιγράφει ο ίδιος στο Andro.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro