Σιγά, θα το κάψεις!

Φίλε, το σώμα σου είναι σαν το αμάξι. Στο χέρι σου είναι να τρέχει ρολόι, ή να σε αφήνει κάθε τόσο. Τι πρέπει να κάνεις; Γι’ αυτό είναι εδώ ο μάστορας.

Φωτογραφία :
Γιώργος Χατζάκος
 
Mastoras1

«Η γυμναστική είναι μια μορφή καταπόνησης στην οποία υποβάλλεις συνειδητά το σώμα σου. Με λίγη καταπόνηση δεν έχεις σπουδαίο αποτέλεσμα. Με υπερβολική καταπόνηση, πάει, το έκαψες το μηχάνημα».

Δεν θα διαφωνήσω μαζί σου, αδερφέ: μερικές φορές είναι ωραίο πράμα να οδηγάς το αμάξι στα όριά του, (ειδικά αν το έχεις πειραγμένo), να νιώθεις την επιτάχυνση να σε κολλάει το στο κάθισμα και να μπαίνεις σε καμιά-δυο στροφές μαλλιοκούβαρα. Αρκεί να καταλάβεις δυο πραματάκια: πρώτον, άμα οδηγάς έτσι συνέχεια και ανεξαρτήτως συνθηκών, κάποια στιγμή θα πάθεις κακό και θα κάνεις κακό. Δεύτερον, όταν οδηγάς το αμάξι συνεχώς στις 6.500 στροφές, δεν βελτιώνεις την απόδοσή του, σωστά;

«Θέλει και σκέψη;», θα με ρωτήσεις. Όχι, δεν θέλει, αλλά εγώ θα σου πω και κάτι ακόμη: μερικές φορές, αν οδηγήσεις το σώμα σου «στα άκρα», μπορεί να σου χαρίσει εμπειρίες σχεδόν εκστατικές. Όταν σηκώνεις σήμερα πέντε ή δέκα κιλά παραπάνω από ό,τι σήκωνες χτες, άμα τρέξεις τα πέντε χιλιόμετρα ένα λεπτό πιο γρήγορα από όσο τα έτρεχες δύο μήνες πριν, άμα ολοκληρώσεις το πρώτο σου πεντάλεπτο κάνοντας αρασέ με kettlebell χωρίς διακοπή, ο θρίαμβός σου είναι τέτοιος, που θα νιώσεις σαν ημίθεος – σοβαρά σου μιλάω! Ωστόσο, αν οδηγείς το σώμα σου στα άκρα κάθε φορά που μπαίνεις στο γυμναστήριο, περιμένοντας την έκσταση, δεν είσαι ασκούμενος. Στην καλύτερη περίπτωση είσαι περιστρεφόμενος δερβίσης, στη χειρότερη πρεζάκι.

«Αν οδηγείς το σώμα σου στα άκρα, περιμένοντας την έκσταση, δεν είσαι ασκούμενος. Στην καλύτερη περίπτωση είσαι περιστρεφόμενος δερβίσης, στη χειρότερη πρεζάκι».

Άκου να μαθαίνεις: Το σώμα σου είναι υποκείμενο σε αυτό που ονομάζεται Γενικό Προσαρμοστικό Σύνδρομο (General Adaptation Syndrome): όταν το υποβάλλεις σε καταπόνηση, μπαίνει στιγμιαία σε κατάσταση σοκ και στη συνέχεια αλλάζει (εσωτερικά και εξωτερικά) με τέτοιο τρόπο ώστε την επόμενη φορά που θα καταπονηθεί να του φανεί ευκολότερο –δηλαδή προσαρμόζεται. Αν δεν δώσεις στο σώμα σου τον απαραίτητο χρόνο να προσαρμοστεί και το υποβάλλεις σε καταπόνηση πολύ συχνά, με υπερβολική ένταση, το αποτέλεσμα είναι κάτι σαν να καις τον κινητήρα του αυτοκινήτου και μάλλον δεν θα σου αρέσει καθόλου. Η γυμναστική δεν είναι παρά μια μορφή καταπόνησης στην οποία υποβάλλεις συνειδητά το σώμα σου. Με λίγη καταπόνηση δεν έχεις σπουδαίο αποτέλεσμα. Με υπερβολική καταπόνηση, πάει, το έκαψες το μηχάνημα. Έγινα σαφής; Πάμε παρακάτω.

Ας πούμε λοιπόν, ότι υποβάλλεις το σώμα σου σε έντονη καταπόνηση με τη μορφή γυμναστικής. Αν δουλέψεις στα κόκκινα για πολλή ώρα, η καταπόνηση συνοδεύεται από έντονο αίσθημα δυσφορίας. Μετά το τέλος της καταπόνησης τελειώνει και η δυσφορία, με αποτέλεσμα ο εγκέφαλός σου να πλημμυρίζει από ευφορικές ουσίες. Το κάνεις μια και δυο, και ξαφνικά, αντί για τη γυμναστική, σκοπός σου έχει γίνει η δυσφορία και η αμέσως επακόλουθη ευφορία! Δηλαδή, αντί για τη σωματική υγεία (μια προσαρμογή που συντελείται σε μεγάλο βάθος χρόνου), αρχίζεις και κυνηγάς το «high» μετά από κάθε προπόνηση.

Τώρα, αν προσθέσεις σε αυτό το «high» και την τάση των νεαρών αρσενικών θηλαστικών να αποδεικνύουν με κάθε ευκαιρία πόσο δυνατά είναι, συν την ανάγκη των νέων ανθρώπων γενικώς να εντάσσονται σε ομάδες, είναι εύκολο να καταλάβεις γιατί οι πιο πετυχημένες μόδες των τελευταίων ετών στη γυμναστική παγκοσμίως μοιάζουν με θρησκευτικές αιρέσεις ζηλωτών, που αυτομαστιγώνονται, φορώντας εφαρμοστά ελαστικά φωσφοριζέ ρούχα.

Οφείλω να τονίσω βεβαίως ότι ποσώς με απασχολεί από πού αντλεί ο καθένας σωματική απόλαυση. Ωστόσο, αν η «μέθοδος προπόνησης» που ακολουθείς, δεν δίνει στο σώμα σου το χρόνο να αποκατασταθεί και προσαρμοστεί, μαζί με λίγη παροδική ευφορία, θα μαζέψεις και πολλούς χρόνιους τραυματισμούς (μπορεί και άλλα, χειρότερα), οπότε ίσως πρέπει να το ξανασκεφτείς.

 

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΜΑΣΤΟΡΑ;

Μην αγχώνεσαι, τα πράγματα είναι πολύ απλά.

-Μείνε μακριά από franchise γυμναστικής που περιλαμβάνουν τα συνθετικά cross-, extreme, X- και άλλα συναφή στο όνομά τους.

-Βεβαιώσου ότι έχεις συγκεκριμένους και ρεαλιστικούς προπονητικούς στόχους, μην προπονείσαι στα τυφλά!

-Από τις εβδομαδιαίες προπονήσεις σου, μόνο μια (ή το πολύ δύο) πρέπει να είναι εξαντλητική. Οι υπόλοιπες πρέπει να είναι μεσαίας ή και χαμηλής έντασης. Σκέψου High, Medium, Low. Κάνε το ίδιο σε εβδομαδιαίο και μηνιαίο επίπεδο –οι εβδομάδες και οι μήνες, ανάλογα με την εξάντληση που σου προκαλούν, πρέπει να μπορούν να χαρακτηριστούν ως High, Medium ή Low. Η κόπωση που σου προξενεί η προπόνηση πρέπει να μοιάζει με κυματομορφή.

-Θυμήσου: Περισσότερη προπόνηση από όσο πρέπει μπορεί να σε βλάψει. Λιγότερη προπόνηση από όσο πρέπει δεν μπορεί να σε βλάψει.

-Αν θέλεις να αντλήσεις απόλαυση από το σώμα σου και να νιώσεις ευφορία…, σοβαρά τώρα, δεν μπορείς να σκεφτείς τίποτε άλλο;

 

Ο Σπύρος Κατσιγιάννης είναι ο ιδρυτής την προπονητικής μεθοδολογίας Dynamo Concepts για την διδασκαλία αθλητικών δεξιοτήτων και την βελτίωση της σωματικής απόδοσης.

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή

Το σπίτι του βρετανού ταξιδιωτικού συγγραφέα και της γυναίκας του αποδεικνύει περίτρανα πόσο αγάπησαν την Ελλάδα. Είναι ένας θύλακας αυθεντικής αρχοντιάς, λιτότητας και απαράμιλλης τεχνοτροπίας. Ανοιξε ξανά για το κοινό χάρη στη συνέργεια του Μουσείου Μπενάκη και του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος που το συντήρησαν και το ανακαίνισαν με περισσή λεπτότητα.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Τι είναι αυτό που κάνει τη ζωή με ένα κατοικίδιο, μια μεγάλη υπέροχη περιπέτεια; Ο σεφ και συνδημιουργός της Cookoovaya, Κλεομένης Ζουρνατζής, δίνει τη δική του απάντηση με τον αγαπημένο του σκύλο, Φάουστ. Ένα μεγαλειώδες πλάσμα με στιλπνό γκρίζο τρίχωμα και γαλάζια μάτια, ίσως το πιο αρχοντικό σκυλί που είδαμε φέτος το καλοκαίρι.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Η Κέρκυρα είναι η «μικρή Ρώμη» για τον Μιχαήλ Ανδρουλιδάκη: ιταλική και συνάμα αυθεντικά ελληνική. Οδηγώντας την DS3 Crossback από την Αθήνα στο νησί, ο φωτογράφος του Andro γοητεύτηκε τόσο από τις ιστορικές διαδρομές στην πόλη του Ιονίου όσο και από τις τεχνικές δυνατότητες της γαλλικής «θεάς» των δρόμων.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Ο Έλληνας φωτογράφος ταξίδεψε ως τη Γερμανία και κατέγραψε με την κάμερά του το σημερινό μητροπολιτικό Βερολίνο που μπορεί να σφύζει από ζωή, αλλά διατηρεί αναλλοίωτα και τα σημάδια των ιστορικών στιγμών από την Πτώση του Τείχους της Ντροπής, σαν σήμερα 9 Νοεμβρίου του 1989.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro