Οι ποιητές μας για το πλοίο

Έτσι διασχίζει το πλοίο τη νεοελληνική ποίηση σε δέκα από τα ωραιότερα ποιήματα του είδους –συνοδευμένα με πίνακες γνωστών Ελλήνων ζωγράφων. Με αφορμή τον Μεγάλο Απόπλου του Αυγούστου από τα λιμάνια των άστεων προς τα νησιά, που ξεκινά από σήμερα.

 

«Και να σαλπάρουν με βουή, σαν αδειανά, μπάρκα / που ξέμειναν σε κρεμαστούς λιμένες ενδοχώρας». (Ανδρέας Δεβετζής, «Πλοίο μες στη νύχτα»)

Τζένη Μαστοράκη, Άτιτλο

Και να σαλπάρουν με βουή, σαν αδειανά, μπάρκα
που ξέμειναν σε κρεμαστούς λιμένες ενδοχώρας,
ταξίδι που τους έγραφε, τ’ άστρα καλά,

τα ίσαλα στο αίμα, η λύσσα αρμένισμα, κι ανάστροφα
στο ρεύμα ο ναυαγός, μακριά γαβγίζει
τα καράβια, τ’ άστρα,

τα κοιμητήρια που ωραία βουλιάζοντας–

ωραία κοιμητήρια τής θαλάσσης, όπου το πιο μικρό
έχε γεια βουλιάζει αντίο για πάντα.

 

(Από τη συλλογή «Μ’ ένα στεφάνι φως», ενότητα «Δεν λείπει τώρα, πάρεξ να χαλάσει…», εκδ. Κέδρος, 1989)

 

Στην επόμενη σελίδα: «Έφυγες τα ξημερώματα με το πρώτο πλοίο».

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close