Οι ποιητές μας για το πλοίο

Έτσι διασχίζει το πλοίο τη νεοελληνική ποίηση σε δέκα από τα ωραιότερα ποιήματα του είδους –συνοδευμένα με πίνακες γνωστών Ελλήνων ζωγράφων. Με αφορμή τον Μεγάλο Απόπλου του Αυγούστου από τα λιμάνια των άστεων προς τα νησιά, που ξεκινά από σήμερα.

 

«Έφυγες τα ξημερώματα με το πρώτο πλοίο, / πρόλαβα να δω το αυλάκι της λευκής του / γραμμής». (Γιάννης Αδαμάκης, «Απόπλους», 2014)

Σωτήρης Παστάκας, «Κεφαλή πομπής»

Έφυγες τα ξημερώματα με το πρώτο πλοίο,
πρόλαβα να δω το αυλάκι της λευκής του
γραμμής. Είδα τα ψαράκια να πετούν
κατά σμήνη, το ένα πίσω από το άλλο,
πειθαρχημένα στη χαρά τους από κορυφή
σε κορυφή. ΡΕΟ πίσω από το ΡΕΟ,
ροδαλοί και εύχυμοι πηγαίνουμε κι εμείς.
Κάθε πρωί όλα αρχίζουν από την αρχή,
ξαναγίνεται ο κόσμος κι οι εμπειρίες
ξανάρχονται, μες στη δική μου, ναι, πλην
τετριμμένη ερωτική μου θλίψη: μόνον
οι ερωμένες δεν ακολουθούν τους εραστές,
όπως τα πουλιά πάνε με τα πουλιά
και οι φαντάροι με τους φαντάρους.

 

(Από τη συλλογή «Ο κοινωνός των αποστάσεων», εκδ. Νεφέλη, 1997)

 

Στην επόμενη σελίδα: «Και το ‘‘καγουάβι’’ εκείνο…».

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close