Ολική επαναφορά: Μπήκαμε πρώτοι στο ξαναγεννημένο Rock ‘n’ Roll

30 χρόνια από τη μέρα που άνοιξε τις πόρτες του στη Λουκιανού και περίπου 7 χρόνια από τη στιγμή που έβαλε τους τίτλους τέλους στην «1η περίοδο» της ζωής του, το θρυλικό στέκι φέρνει και πάλι έναν αέρα όμορφης «αλητείας» στους δρόμους του Κολωνακίου.

 

Μετά από περίπου 7 χρόνια το Rock n’n Roll επέστρεψε στο «σπίτι» του. (Αποκλειστικές φωτογραφίες για το Andro: Ανδρέας Μόργκαν)

Σάββατο 2 Δεκεμβρίου 2017. Το ρολόι έδειχνε 7.30 το απόγευμα. Έξω από ισόγειο στη γωνία Λουκιανού και Υψηλάντου μυρίζει έντονη μπογιά και δεκάδες άνθρωποι βρίσκονται σε εγρήγορση. Κόσμος περνάει, σταματάει, κοιτάζει με ένα βλέμμα από… τα παλιά, ρωτάει τι ώρα να (ξανα)έρθει και ρίχνει κλεφτές ματιές πίσω από την πόρτα, με ένα χαμόγελο ζωγραφισμένο στα χείλη του. «Να μπούμε να βγάλουμε μια φωτογραφία;» ρωτάει μια όμορφη γυναίκα, κοντά στα 40, με μακριά ξανθά μαλλιά και βραδινό ντύσιμο. Το παιδί που βρισκόταν μπροστά στην είσοδο δεν της χαλάει χατήρι. Την αφήνει. Βγαίνοντας μετά από περίπου 30 δευτερόλεπτα, το μοναδικό πράγμα που θα πει είναι «επιτέλους». Στα επόμενα 20 λεπτά που κάθομαι εκεί, δεκάδες άνθρωποι θα μιμηθούν την κίνηση της όμορφης ξανθιάς γυναίκας. Το Rock ‘n’ Roll είχε επιστρέψει «σπίτι» του.

Πάνε 30 χρόνια -ήταν λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 1987- όταν ένας επιβλητικός πολυέλαιος άνοιξε τα φώτα του στο ισόγειο της Λουκιανού 6 και περίπου 7 χρόνια (άνοιξη του 2011) όταν έσβησε. Ήταν η μέρα που το Rock ‘n’ Roll έριχνε τους δικούς του τίτλους τέλους σε εκείνο τον δρόμο του Κολωνακίου μετά από 24 χρόνια ζωής, σκορπώντας μια παράξενη θλίψη σε όσους είχαν περάσει την πόρτα του. Παράξενη; Τώρα που το ξανασκέφτομαι μου μοιάζει φυσιολογική.

«Αυτό ήταν και ένα από τα μεγάλα μας άγχη. Δηλαδή ο χώρος να βγάζει στην κατασκευή την ίδια αίσθηση με παλιά» λέει ο Γιώργος Πιτσιλής.

Βλέπεις μπορεί στην Αθήνα να ανοίγουν και να κλείνουν μαγαζιά κάθε τρεις και λίγο, να υπάρχουν αυτά που θα επιβιώσουν για χρόνια και εκείνα που θα βγάλουν μία σεζόν, αλλά το Rock (όπως το αποκαλούσαν όλοι) ήταν το σήμα κατατεθέν της διασκέδασης στις δεκαετίες του ’90 και των ’00s. Ήταν το μαγαζί που είχε καταφέρει να δημιουργήσει σε όλους μια ανάμνηση – είτε αν κάποιος είχε πάει μια φορά είτε βρισκόταν εκεί μέρα παρά μέρα, είτε η ανάμνηση προερχόταν από ένα ξέφρενο βράδυ διασκέδασης, είτε από την πόρτα που «έφαγε». Ναι, η πόρτα του, αυτή η αυστηρή πόρτα που έγινε μύθος -και τρόμος- στους νέους που ήθελαν να μπουν (τουλάχιστον δύο φορές έφαγα stop στην είσοδο). Αν ήθελα να πω τα πράγματα πιο απλά και μέσα σε 10 λέξεις, τότε θα επέλεγα αυτές: το Rock ήταν στέκι με όλη τη σημασία της λέξης.

Αυτό όμως είναι το παρελθόν του Rock. Από το Σάββατο 2 Δεκεμβρίου άρχισε ένα νέο ξεκίνημα. Ένα ξεκίνημα που ήρθε σε εμάς με ένα post στο Facebook: «The time has come. This Saturday Rock n’ Roll in its original place, see you there». Και η ανταπόκριση ήταν αυτή που όλοι περίμεναν και άρμοζε στη φήμη του R’n’R. Εκατοντάδες άτομα πέρασαν την πόρτα του στο (ανεπίσημο είναι η αλήθεια) opening του μαγαζιού, σε μια βραδιά που «ο κόσμος έδειξε να βρίσκει ξανά αυτό που είχε, να βρίσκει τα πατήματά του. Κι αυτό ήταν το πρώτο μεγάλο στοίχημα για εμάς» μου λέει ο Γιώργος Πιτσιλής, που μαζί με τον αδερφό του Ανδρέα Πιτσιλή, τον Πέτρο Απαλάκη και τον Γιάννη Μωράκη βρίσκονται πίσω από τη νέα εποχή του Rock.

Είναι μεσημέρι Τρίτης όταν συναντάω τον Γιώργο Πιτσιλή. Μπαίνω στο μαγαζί, που ακόμα τα πρωινά βρίσκεται σε λειτουργία under construction και κοντοστέκομαι: πρέπει να είναι η πρώτη φορά που μπαίνω με φως στο Rock και όμως μοιάζει πολύ ωραίο. Μέχρι να ανέβουμε στον πάνω όροφο, χαζεύω για λίγο το εσωτερικό του. Σαν να μην πέρασε μια μέρα.

Τα 4 τραπέζια του κάτω ορόφου στη γωνιακή γνώριμη θέση τους – για να απολαύσει άνετα κάποιος τα burger και τα αμερικάνικα πιάτα του σεφ Ηλία Σκουλά.

Τα 4 τραπέζια του κάτω ορόφου στη γωνιακή γνώριμη θέση τους – για να απολαύσει άνετα κάποιος τα burger και τα αμερικάνικα πιάτα του σεφ Ηλία Σκουλά. Στη θέση του και ο πολυέλαιος, και η όμορφη ξύλινη σκάλα, και οι καθρέφτες πίσω από την μεγάλη του μπάρα – τα σήματα κατατεθέντα του μαγαζιού. «Αυτό ήταν και ένα από τα μεγάλα μας άγχη. Δηλαδή ο χώρος να βγάζει στην κατασκευή την ίδια αίσθηση με παλιά» μου λέει ο Γιώργος και συνεχίζει: «Δεν είναι εύκολο, καθώς όταν πας να φτιάξεις κάτι πάλι από την αρχή, ποτέ δεν γίνεται το ίδιο. Ευτυχώς όμως, όσους έχω ακούσει έως τώρα νιώθουν ότι μπαίνουν ξανά στο Rock».

«Επιστρέψαμε στο “σπίτι” μας. Σκέψου ότι εγώ έχω δει τα τέσσερα από τα 5 παιδιά μου να μπουσουλάνε μέσα στο Rock» μας λέει ο Γιώργος Πιτσιλής.

«Η ιδέα της επιστροφής στη Λουκιανού είχε έρθει εδώ και καιρό. Απλά έπρεπε πρώτα να ωριμάσει η σκέψη και η ιδέα να γίνει πραγματικότητα».

Άρα, πέρα από αυτό, υπάρχει και άλλο άγχος στο μυαλό του; «Φυσικά. Υπάρχει μεγάλη αναμονή και προσμονή από τον κόσμο να ζήσει ξανά όσα είχε ζήσει στο Rock παλιά. Θέλουμε να τους τα προσφέρουμε αυτά. Απλά δεν ξέρω κατά πόσο οι παλιοί θαμώνες θα έχουν τη δύναμη να “αντέξουν” πλέον» μου απαντάει γελώντας.

Όμως τα παραπάνω δεν είναι τα μοναδικά που επέστρεψαν με το comeback του Rock. Μαζί του επέστρεψε και η διάσημη πόρτα του, καθώς όπως μου λέει ο Γιώργος «πιστεύω ότι ένας από τους λόγους της διαχρονικότητας του Rock ήταν η πόρτα του και την στηρίζω. Αυτή ήταν που διατηρούσε τον χαρακτήρα του μαγαζιού».

«Θα ακολουθήσουμε τους ρυθμούς της εποχής. Δεν μπορείς να κάνεις διαφορετικά, άλλωστε τα πράγματα έχουν αλλάξει πολύ από τις δεκαετίας του ’90 και τα ’00s. Ωστόσο το πνεύμα του Rock θα είναι το ίδιο».

Και φυσικά θα επιστρέψουν και τα μεσημεριανά πάρτι του Σαββατοκύριακου. Αλήθεια, πώς ξεκίνησε όλο αυτό το… έθιμο με τα διάσημα μεσημεριανά πάρτι του Rock; «Εντελώς τυχαία. Τότε, το Κολωνάκι ήταν δυνατή αγορά. Ο κόσμος έβγαινε, έκανε τα ψώνια του και μετά ερχόταν εδώ για φαγητό» αναπολεί ο Γιώργος Πιτσιλής και συνεχίζει: «Θυμάμαι κάτι μεσημέρια του Σαββάτου ερχόταν στο μαγαζί ένας λαχειοπώλης, ένα νεαρό και ευγενικό παιδί, ο Λάζαρος, που όταν άκουγε μουσική χόρευε σαν τον Τραβόλτα. Χτυπιόταν στα πατώματα, δεν κάνω πλάκα. Έτσι όταν τον έβλεπα ανέβαινα στα decks και έβαζα το κομμάτι από το Saturday Night Fever. Ξεκίνησε κατά λάθος, ο κόσμος πέρναγε καλά, μετά αρχίζαμε να έχουμε DJ και στο τέλος η μουσική στο Rock ξεκινούσε το μεσημέρι του Σαββάτου και τελείωνε στις 6 το πρωί της Κυριακής».

Τι είναι όμως αυτό που τους οδήγησε να επιστρέψουν στη Λουκιανού 6 μετά από περίπου επτά χρόνια; «Η ιδέα έχει έρθει εδώ και καιρό. Απλά τότε δεν ήταν ώριμη η σκέψη της επιστροφής. Όμως τώρα που ωρίμασε επιστρέψαμε στο σημείο εκκίνησης». Και αυτή η επιστροφή στο σημείο εκκίνησης μόνο συγκινητική θα μπορούσε να είναι, ειδικά για τους ανθρώπους που «γέννησαν» το Rock του ’87. «Ουσιαστικά επιστρέψαμε στο «σπίτι» μας. Εδώ περάσαμε τα πιο δημιουργικά μας χρόνια. Σκέψου ότι εγώ έχω δει τα τέσσερα από τα 5 παιδιά μου να μπουσουλάνε μέσα στο Rock» μου λέει ο Γιώργος.

Στη θέση του και ο πολυέλαιος, και η όμορφη ξύλινη σκάλα, και οι καθρέφτες πίσω από την μεγάλη του μπάρα – τα σήματα κατατεθέντα του μαγαζιού. Το Rock επέστρεψε.

Βέβαια, όσο κι αν το Rock εμφανισιακά θυμίζει το μαγαζί που έγραψε τη δική του ιστορία στην νυχτερινή Αθήνα, δεν σημαίνει ότι έχει μείνει «κολλημένο» σε περασμένες δεκαετίες. «Θα ακολουθήσουμε τους ρυθμούς της εποχής. Δεν μπορείς να κάνεις διαφορετικά, άλλωστε τα πράγματα έχουν αλλάξει πολύ από τις δεκαετίας του ’90 και τα ’00s. Ωστόσο το πνεύμα του R’n’R θα είναι το ίδιο». Ένα πνεύμα που έχει συνδυαστεί με τη διασκέδαση και την «όμορφη “αλητεία”» όπως μου λέει χαρακτηριστικά ο Γιώργος.

Ο χρόνος περνάει. Οι εργασίες στο Rock συνεχίζονται και ο Γιώργος Πιτσιλής έχει μια μεγάλη μέρα μπροστά του. Χαιρετιόμαστε στα γρήγορα και ανανεώνουμε το ραντεβού μας για κάποιο μεσημέρι του Σαββάτου. Κατεβαίνω την ξύλινη σκάλα. Σταματάω. Θυμάμαι ξαφνικά ότι κάποτε μου είχε πει η αδερφή μου πως εδώ, προπαραμονή της Πρωτοχρονιάς, έγινε το πρώτο ραντεβού με τον άνδρα που παντρεύτηκε μετά από μερικά χρόνια. Χαμογελάω. Κοίτα να δεις τελικά τι αναμνήσεις μπορεί να υπάρχουν από το ισόγειο της Λουκιανού 6.

Το Rock ‘n’ Roll ανοίγει τις καθημερινές στις 8 το βράδυ, τα Σαββατοκύριακα στις 2 το μεσημέρι και τη Δευτέρα είναι κλειστό.

[Αποκλειστικές φωτογραφίες για το Andro: Ανδρέας Μόργκαν].

 

⇒ Το Rock ‘n’ Roll (Λουκιανού 6, Κολωνάκι) ανοίγει τις καθημερινές στις 8 το βράδυ, τα Σαββατοκύριακα στις 2 το μεσημέρι και τη Δευτέρα είναι κλειστό. Τηλέφωνο επικοινωνίας: 210 7210 065.
facebook.com/rockathens/

 

Διαβάστε ακόμα: Σαν ροζ χρυσός – Το συλλεκτικό Johnnie Walker Blue Label δια χειρός Tom Dixon

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Πιο δημοφιλή του μήνα

Ο πρώτος Έλληνας Master of Wine μιλάει στον Κίμωνα Φραγκάκη με αφορμή το νέο του βιβλίο «The Wines of Greece»: Μια συζήτηση για τις δυσκολίες του να γίνεις «μαιτρ του οίνου», το χύμα κρασί, την τέχνη της καλοπέρασης και το μέλλον του ελληνικού αμπελώνα.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Ένας μικρός σοκολατί θεούλης, ο Kakau, ανοίγει σε λίγες ημέρες στο Παγκράτι. Επισκεφτήκαμε το νέο παρασκευαστήριο-μαγαζί πρώτοι, και πήραμε μυρωδιά από αυθεντική σοκολάτα με fairtrade πρώτες ύλες -και έμπνευση- από τη Λατινική Αμερική.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Οι μόδες πάνε και έρχονται στην εστιατορική σκηνή, απλώς όπως συμβαίνει με όλες τις μόδες, μέχρι να φτάσουν στη μάζα, έχουν ξεπεραστεί από την ελίτ. Πιστέψτε μας, ξέρουμε τι τρώνε και τι δεν προτιμούν πια οι ψαγμένοι συνδαιτημόνες. Να μας συγχωρεί το λάδι τρούφας αλλά ήρθε η ώρα να χωρίσουμε.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή

Κάποια μετράνε πάνω από 100 χρόνια ζωής. Άλλα σε ταξιδεύουν στο παρελθόν με τις παραδοσιακές συνταγές τους και το αναλλοίωτο design τους. Ενώ όλα θυμίζουν μια Αθήνα που πολλοί από εμάς δεν προλάβαμε να γνωρίσουμε. Αυτά είναι τα στέκια που δεν θα «πεθάνουν» ποτέ.

Andro Ο Άνδρας από την αρχή Andro Ο Άνδρας από την αρχή
Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close

Andro