Οι ποιητές μας για την Κίρκη

Έτσι εμφανίζεται στη σύγχρονη ελληνική ποίηση –σε 10 από τα ωραιότερα ποιήματα του είδους– η μάγισσα της «Οδύσσειας», «με τα αιώνια κάλλη της», «με θέλγητρα και βοτάνια», «με μωβ φουστάνι και πέτσινες μπότες», «μ’ ένα κλωνάρι ανάνθιστο», «σαν ψίθυρος από φιλιά κι ανάσες»... Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας σήμερα.

 

«κοιτάχτηκε λιγάκι στο φεγγάρι / που ήταν κρεμασμένο εκεί στο έβγα της σπηλιάς / και κατηφόρισε». (Armand Campi, «Circe»)

Γιάννης Υφαντής, «Η Κίρκη»

Σκέφτηκε πως καλό ήταν να ’βγαιν’ έξω· άνοιξε λοιπόν το ψυγείο
ξεκρέμασε τις σάρκες της, τις φόρεσε
κοιτάχτηκε λιγάκι στο φεγγάρι
που ήταν κρεμασμένο εκεί στο έβγα της σπηλιάς
και κατηφόρισε.
– Πού πάει;
– Έρχεται να σας ρίξει βελανίδια σύντροφοι!

 

(Από τη συλλογή «Μανθρασπέντα», εκδ. Δελφίνι, 1977. Συγκεντρωτικός τόμος «Γιάννης Υφαντής, Οι μεταμορφώσεις του Μηδενός», εκδόσεις ΑΧ, 2009)

 

Στην επόμενη σελίδα: «Χάρισες στον καθένα µας την ψευδαίσθηση που ζητούσε».

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close