Πρώτη ματιά στην «Μπιρμπίλω»: το Κολωνάκι απέκτησε γευστική τσαχπινιά

Κρητική σαλάτα που κρύβει εκπλήξεις, μαμαδίστικοι λαχανοντολμάδες, πληθωρική γουρουνοπούλα με πετιμέζι. Η Μπιρμπίλω είναι ένα... κορίτσι της εποχής που δεν θέλει να ξεχάσει την καταγωγής της. Ο Δημήτρης Κιουσόπουλος δοκίμασε τα πιάτα και γράφει.

 

Μπιρμπίλω, η ελληνική πινελιά στην εστιατορική ζωή του Κολωνακίου.

Καινούργια άφιξη στην οδό Πλουτάρχου 26 στο Κολωνάκι, η Μπιρμπίλω άνοιξε τον Φεβρουάριο του 2020, αλλά γρήγορα έκλεισε λόγω κορωνοϊού. Παρά την τραυματική παιδική της ηλικία, η Μπιρμπίλω επανέκαμψε γεμάτη αισιοδοξία, μεταφέροντας το κέντρο δράσης από την αίθουσα στον δρόμο ακριβώς μπροστά της.

Όπως προδιαθέτει το όνομα, η Μπιρμπίλω ασχολείται με την ελληνική παραδοσιακή κουζίνα. Είναι όμως κορίτσι της εποχής, και άλλα τα κάνει εντελώς παραδοσιακά, άλλα λίγο πειραγμένα. Κι αν λόγω του νεαρού της ηλικίας δεν έχει κατασταλάξει ακόμα εντελώς στον προσανατολισμό της, όσα φτιάχνει τα κάνει καλά. Και πρωτότυπες σαλάτες, και ελληνικά μαγειρευτά, και της ώρας τα κρέατα.

Έκπληξη ήταν η κρητική σαλάτα, που θα μπορούσαμε να την περιγράψουμε ως ντάκο με αυγό.

Η συνταγή που μπορεί να γίνει σημείο αναφοράς είναι το συκώτι ψητό. Ιδανικός μεζές,  ψιλοκομμένος σε λεπτές φετούλες, ελαφρά ζουμερός αλλά όχι πιο μαλακός από όσο πρέπει, σερβίρεται πασπαλισμένος με χοντρό αλάτι –  είναι ότι πρέπει για να το βάλετε στη μέση, το κάθε μικρό κομματάκι έχει πολύ νοστιμιά και θα το εκτιμήσει όλη η παρέα. Είναι γενικά ένα πιάτο παντός καιρού που θα σας πρότεινα να παραγγείλετε σε κάθε περίπτωση, είτε για να συνοδεύσετε ένα τσιπουράκι, είτε σαν ορεκτικό, είτε σαν κυρίως, και από μόνο του λόγος για να φας στη Μπιρμπίλω.

Η εξαιρετική κρητική σαλάτα με το μελάτο αυγό να δίνει τον τόνο.

Εξίσου καλός λόγος είναι και οι σαλάτες, που υπάρχουν σε μεγάλη ποικιλία και άλλες είναι παραδοσιακές, άλλες ευφάνταστες, δημιουργικές. Από τα χόρτα εποχής πετύχαμε το  σταμναγκάθι, πολύ ωραίο και όχι παραβρασμένο, με χοντρό αλάτι – αν δεν το θέλετε, ζητήστε από πριν να μη σας βάλει. Το αρτύσαμε με το πολύ καλό λάδι που χρησιμοποιεί το μαγαζί, και το φάγαμε με το ζυμωτό χωριάτικο ψωμί.

Σαλάτα Ελληνική με παξιμάδια, ντομάτα, αγγούρι, πιπεριά Φλωρίνης, κάπαρη, ελιές, κρεμμύδι ξερό, γαλομυζήθρα, μαϊντανός, αλάτι και λευκό μπαλσάμικο.

Έκπληξη ήταν η κρητική σαλάτα, που θα μπορούσαμε να την περιγράψουμε ως ντάκο με αυγό, το οποίο είναι βρασμένο απ’ έξω και μελάτο μέσα, οπότε στο κόψιμο απλώνεται στο λάδι της σαλάτας και δίνει πολύ ωραία γεύση. Αυτό κάνει βέβαια τη συγκεκριμένη σαλάτα να είναι και από μόνη της ένα κανονικό γεύμα, και αν σας αρέσουν τα μελάτα αυγά αυτή η εφαρμογή σίγουρα θα σας ενθουσιάσει.

Ανάλαφρη και δροσερή είναι η καλοκαιρινή σαλάτα κινόα, αναμίξ λευκή και μαύρη, με φύλλα iceberg, ντοματίνια, λίγο πορτοκάλι και ελαφρά βινεγκρέτ,τα δύο τελευταία σοφά δοσολογημένα τόσο ώστε να ακούγονται χωρίς να παραγλυκίζουν.

Δεν γίνεται να μην δοκιμάσεις τα κεφτεδάκια.

Από τα ορεκτικά δοκιμάσαμε την πολύ επιτυχημένη ταραμοσαλάτα με μπρόκολο, το οποίο το νιώθεις τόσο ώστε να εξάπτει τη γεύση αλλά δίχως να ενοχλεί αν δεν είσαι εραστής του συγκεκριμένου λαχανικού. Επίσης εξαιρετική είναι η αγιορείτικη μελιτζανοσαλάτα με κομμάτια καρύδι, μια πολύ ποιοτική γεύση.

Μιλώντας για κεφτεδάκια, θα μπορούσαμε να τα χωρίσουμε σε δύο τύπους: τα μεσογειακά (τραγανά από έξω, τρυφερά μέσα) και τα σκανδιναβικά (μαλακά έξω, πιο σφιχτά μέσα). Αυτά της Μπιρμπίλως ανήκουν σε υβρίδιο, αφού τείνουν προς τη σουηδική υφή αλλά μέσα είναι πλασμένα με φρέσκο δυόσμο που τους δίνουν μεσογειακό χαρακτήρα.

Προσοχή στα τσιπς και στο ψήσιμο του κρέατος. Επιτυχημένα αμφότερα.

Οι τηγανητές πατάτες ήταν πολύ λεπτοκομμένες χωρίς όμως να γίνονται τσιπς, δηλαδή είχες κανονικές ελληνικές παραδοσιακές τηγανητές πατάτες αλλά με αναλογικά περισσότερη επιφάνεια και κρούστα για δάγκωμα σε σχέση με το συμβατικό κόψιμο, κάτι που τις ανεβάζει αρκετά επίπεδα γαστρονομικής λεπτότητας.

Γουρουνοπούλα με πετιμέζι και πατάτες τηγανητές.

Από τα κρέατα δοκιμάσαμε τη γουρουνοπούλα με πετιμέζι, η οποία δεν πρέπει να συγχέεται με το ψήσιμο που τρώμε στην Καλαμάτα, αλλά είναι ένα καλομαγειρεμένο γλυκό χοιρινό με τραγανή κρούστα και πετιμέζι αντί για δαμάσκηνα. Επίσης σταθήκαμε πολύ τυχεροί και πετύχαμε στα πιάτα ημέρας – για τα οποία πρέπει πάντα να ρωτάτε – κότσι χοιρινό με σάλτσα πορτοκαλιού. Ήταν μια καλή μερίδα από πολύ καλό κρέας εξαιρετικά ψημένο, στο ακριβές όριο όπου το τρυφερό δεν γίνεται μαλακωμένο, με διακριτικό άρωμα του πορτοκαλιού.

Μπιφτέκι Χωριάτικο στη σχάρα με ντομάτα και πατάτες τηγανιτές.

Επίσης δοκιμάσαμε τη μπριζόλα: ήταν ωραιότατη, σωστό κρέας σωστό κόψιμο σωστό ψήσιμο μεταξύ ελληνικού και γαλλικού, και επιπλέον σωστή τιμή για Κολωνάκι.

Στα πιάτα ημέρας θα βρείτε πάντοτε και μαγειρευτά. Δοκιμάσαμε τους τελευταίους λαχανοντολμάδες της σαιζόν. Ήταν πολύ ωραίοι στην όψη και όταν τους έκοβες η αντίσταση σε προδιέθετε για μία τίμια αναμέτρηση στο δάγκωμα και αμέσως μετά σε έπιανε το άρωμα του καλοψημένου κιμά.

Μοσχαράκι κοκκινιστό με μακαρόνια και τριμμένη μυζήθρα.

Και όταν τους δοκιμάσεις ανακαλύπτεις το νόστιμο κρέας και το όχι πολύ ξινό το αυγολέμονο Πολύ ωραίοι, νομίζω δύσκολα βρίσκεις καλύτερους σε εστιατόριο. Πιο αυθεντικοί μόνο από σπίτι εφόσον η νοικοκυρά έχει το θείο χάρισμα. Για το καλοκαίρι όμως έχουν δώσει τη θέση τους σε πιάτα πιο εποχιακά, όπως οι υποδειγματικές μελιτζάνες ιμάμ, ένα ποίημα, με πλούσια γεύση χωρίς ίχνος λαδίλα. Κλασική ελληνική συνταγή στα καλύτερά της. Επίσης πετύχαμε το κριθαράκι με χταπόδι, άλλη μια πολύ καλομαγειρεμένη παραδοσιακή ελληνική συνταγή.

Λαχανοντολμάδες σαν τους τρως στο σπίτι.

Ως εδώ έχετε καταλάβει ότι για να έχουμε φάει από όλα αυτά το φαγητό δεν είναι βαρύ, οπότε μένει χώρος και για γλυκό. Και ευτυχώς, γιατί η Μπιρμπίλω έχει καλά επιδόρπια. Η μηλόπιτα έχει βάση από σπασμένο υφάλμυρο σαμπλέ, δροσερά κομμάτια μήλου και ανάλαφρη κρέμα, και νομίζω ότι είναι από τα πιο ωραία γλυκά που μπορείς να φας.

Μαρμάρινα τραπέζια που κρύβονται κάτω από το καρό τραπεζομάντιλο, κάποια ρουστίκ στοιχεία και αυθεντικό ελληνικό φαγητό.

 Τα προφιτερόλ με σοκολάτα είναι τα αυθεντικά, πιστά στη γαλλική συνταγή με φρέσκα σου γεμισμένα με δροσερή κρέμα και ελαφρά σοκολάτα, και για αυτό τους αξίζει να τα αποκαλέσουμε στον πληθυντικό, όπως στα γαλλικά από όπου τα δανειστήκαμε.  Στον ενικό αναφερόμαστε στο κάθε ένα χωριστά, και η κανονική συνταγή δεν έχει σχέση με το πολύ βαρύ γλυκό που συνήθως βρίσκουμε έτοιμο.

Η μηλόπιτα έχει βάση από σπασμένο υφάλμυρο σαμπλέ, δροσερά κομμάτια μήλου και ανάλαφρη κρέμα.

Στον αντίποδα των προηγούμενων βρίσκεται το εκμέκ τσουρέκι, είναι επίσης νόστιμο, αλλά είναι μια κανονική βόμβα θερμίδων και ζάχαρης. Μερικές μέρες υπάρχει κορμός με ξηρούς καρπούς, τραγανός και νόστιμος, αν δεν σας θέλγουν τα άλλα γλυκά.

Για το ποτό υπάρχει κατάλογος με καλά ελληνικά κρασιά σε επαρκές εύρος τιμών, αλλά και χύμα, που τα δοκιμάσαμε. Στα κόκκινα, από το αγιωργήτικο που μου φάνηκε λίγο βαρύ προτίμησα τον μαρουβά, παλιωμένο κρητικό κρασί που δεν το βρίσκεις παντού. Έχει ιδιαίτερη γεύση και αν δεν το γνωρίζετε σας προτείνω να το δοκιμάστε. Από λευκό είχε καλό μοσχάτο Λήμνου. Το χύμα κρασί σερβίρεται σε πήλινα ποτηράκια που είναι μεν γραφικά, αλλά το γυάλινο είναι καλύτερο για τη γεύση, και θα σας το αντικαταστήσουν πρόθυμα αν το ζητήσετε. Επίσης έχει καλό τσίπουρο.

Αξιοπρεπής είναι και η κάβα των κρασιών.

Η διαμόρφωση του χώρου έχει αρκετά εκλεκτικιστικά στοιχεία. Μπουαζερί από ανοιχτόχρωμο ξύλο (είναι οι ίδιες ακριβώς με την κοντινή brasserie Lorraine), μαρμάρινα τραπέζια που κρύβονται κάτω από το καρό τραπεζομάντιλο, κάποια ρουστίκ στοιχεία που κρέμονται από την οροφή για αμιγώς διακοσμητικούς λόγους.

Ο χώρος είναι ζεστός και… νεοπροβηγκιανός.

Όλα μαζί συνθέτουν έναν νεοπροβηγκιανό – μεταβιομηχανικό σύνολο, που δεν απάδει από τον γαστριμαργικό χαρακτήρα του καταστήματος. Καλά κάνει και δεν μοιάζει με εντελώς παραδοσιακή ταβέρνα, αφού η κουζίνα του είναι ελληνική, αλλά όχι αδιάφορη σε νέες ιδέες. Άλλωστε και το τραγούδι “Η Μπιρμπίλω” (1947) σε μουσική Μιχάλη Σουγιούλ και στίχους Αιμίλιου Σαββίδη, που έδωσε το όνομα στο εστιατόριο, είναι αυτό που λέμε “δημοτικοφανές”: μοιάζει παραδοσιακό, ενώ δεν είναι. Πολύ όμορφα είναι τα μπακιρένια σκεύη, αυθεντικά και καλογυαλισμένα, η ψυχή της αίθουσας.

Στα συν ότι το μέρος είναι στρατηγικό πέρασμα του Κολωνακίου. Η κουζίνα είναι ορατή. Κάνει και φαγητό σε πακέτο. Τουαλέτα στο υπόγειο, καθαρή, πρόσβαση με σκάλα.

 

IΝFO:
// Μπιρμπίλω, Πλουτάρχου 26 στο Κολωνάκι, 2107247777

 

Διαβάστε ακόμα:Επάνοδος με πριβέ μπαλκόνια στο Βαρούλκο.

 

 

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close