Top 5 Οι ποιητές για τον θάνατο της μάνας τους

Πέντε συγκλονιστικά ποιήματα για την ώρα της απώλειας του πιο πολύτιμου προσώπου όλων μας στη ζωή. Που τότε μόνο –πικρά– συναισθανόμαστε το βάρος του. Με αφορμή τη Γιορτή της Μητέρας σήμερα.

 

«Πάντα για την κηδεία της μου μίλαγε τελευταία / πόσο όμορφη θα ’ταν με τα καλά της».

Μυρτώς Τάσιου, «Στην κηδεία…»

Στην κηδεία κοίταζα ψηλά στον ουρανό
και δεν έκλαψα καθόλου. Εγώ που κλαψουρίζω
με το τίποτα.
Μόνο που δεν μπορούσα να δεχτώ ότι όλα αυτά
είναι πραγματικά.
Μόλις τελείωσε άρχισα να τρέχω, γιατί δεν ήθελα
να μιλήσω σε κανέναν για το πώς και το γιατί.
Ούτε εγώ το ήξερα.
Αν ήμουν εγώ μαζί της, σίγουρα θα την είχαμε προλάβει
όπως πάντα.
Την Κυριακή τη μισούσε.
Δεν άντεχα να τη βλέπω έτσι –τα κωλοταξίδια γαμώτο.
Μου κόπηκε η ζωή στα δυο.
Κατηφόριζα, τρέχοντας την Αναπαύσεως
και ο Βαγγέλης μου φώναξε:
Πόσο όμορφη είσαι σήμερα, Μυρτώ.
Σκεφτόμουν αν τουλάχιστον πήρε την ικανοποίηση
που τόσοι «φίλοι» ήταν εκεί.
Πάντα για την κηδεία της μου μίλαγε τελευταία
πόσο όμορφη θα ’ταν με τα καλά της.
Της φόρεσα ένα μεταξωτό μαντίλι
μαύρο με κόκκινα φεγγαράκια.
«Μα πάνω μια φορά και έναν καιρό ο αρχάγγελος
χτυπούσε τα φτερά του».

(Από τη συλλογή «Η Αλίκη δε μένει πια εδώ», εκδ. Καστανιώτη, 2014)

 

Ακούστε: Beniamino Gigli – Mamma

 

Διαβάστε ακόμα: Χαΐνης Δημήτρης Αποστολάκης – «Αν δεν επόθενε αυτή, ήθελα τη σκοτώσω ’γω»

1 2 3 4 5

 

 

x Ακολουθήστε το Andro στο Facebook

Button to top

Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. περισσότερα

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close